ماده ۲۴۱ آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی ( آیین دادرسی مدنی )

هرگاه اصحاب دعوا بر گواهان معینی توافق کرده باشند، اثر این توافق آن است که:

الف ـ گواهان مورد توافق، از سوی طرفین قابل جرح نخواهند بود.
ب ـ طرفین ملزم می‌شوند گواهی آنان را معتبر بدانند.
ج ـ گواهی معارض با گواهی آنان قابل استماع نخواهد بود؛ بااین‌حال، تشخیص ارزش و تأثیر نهایی گواهی همچنان با دادگاه است.

بنابراین توافق طرفین درباره گواهان، اختیار دادگاه در ارزیابی ارزش اثباتی شهادت را از بین نمی‌برد.