در این آییننامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار میروند:
۱ - قانون: قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب ۱۳۷۴.
۲ - وزارت : وزارت راه و شهرسازی.
۳ - سازمان: سازمان نظام مهندسی ساختمان.
۴ - سازمان استان: سازمان نظام مهندسی ساختمان استان.
۵ - شخص ذیصلاح مسئول: شخص حقیقی یا حقوقی دارای پروانهی اشتغال به کار و مهارت فنی ( موضوع ماده ۴ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان که مطابق مبحث (۲) مقررات ملی ساختمان تعیین صلاحیت میگردد و نسبت به تعهد قانونی، قراردادی یا قهری در نحوهی عرضهی خدمات فنی خود و آثار آن مسئول است.
۶ - شناسنامه: سندی الکترونیکی حاوی اطلاعات جامع فنی و ملکی ساختمان.
۷ - ساختمانهای جدیدالاحداث: ساختمانهایی که زمان صدور پروانهی ساختمانی آنها، پس از تاریخ ابلاغ این آییننامه است.
۸ - سامانه: سامانهی ثبت الکترونیکی اطلاعات و فرایند تهیه و صدور شناسنامه.
۹ - تعمیرات اساسی ساختمان: مجموعه اقدامات فنی و ساختاری با هدف ارتقای ایمنی، افزایش دوام، بهبود عملکرد یا انطباق ساختمان با استانداردهای فنی روز که شامل بهسازی لرزهای، مقاومسازی، بازسازی اجزای اصلی سازه و نوسازی تجهیزات و سامانههای تأسیسات بارز میباشد. این اقدامات موجب تغییرات اساسی در ساختمان شده و از تعمیرات جزیی متمایز است.
۱۰ - تجهیزات و سامانههای تأسیسات بارز: تجهیزات یا سامانهای که در گروه مصرف کنندهی بارز انرژی طبقهبندی میشود و بیش از ده درصد (۱۰%) کل انرژی مصرفی لحظهای ساختمان را به خود اختصاص میدهد.