۱- فرستنده حق در اختیار گرفتن کالا را به خصوص به وسیله درخواست از حملکننده مبنی بر توقف کالای در حال حمل، تغییر محلی که کالا بایدتحویل شود و یا تحویل کالا به گیرندهای غیر از گیرنده یاد شده در بارنامه جادهای را دارد.
۲- این حق با انتقال نسخه دوم بارنامه جادهای به گیرنده یا اعمال حقی که برابر بند(۱) ماده (۱۳) به وی تعلق میگیرد، از فرستنده سلب میشود و از آنتاریخ به بعد حملکننده از دستورهای گیرنده پیروی میکند.
۳- در صورتی که فرستنده در بارنامه جادهای حق در اختیار گرفتن کالا را به گیرنده واگذار نموده باشد، از تاریخ تنظیم بارنامه جادهای گیرنده میتواند اینحق خود را اعمال نماید.
۴- چنانچه گیرنده با اعمال حق خود مبنی بر در اختیار گرفتن کالا دستور تحویل کالا را به دیگری بدهد، شخص اخیر حق معرفی دیگری را به عنوانگیرنده نخواهد داشت.
۵- اعمال حق در اختیار گرفتن منوط به فراهم شدن شرایط زیر است:
الف- فرستنده، یا در مورد بند(۳) این ماده تحویلگیرنده، که خواهان اعمال حق میباشد نسخه اول بارنامه جادهای را که در آن دستورهای جدید بهحمل کننده داده شدهاست ارایه نموده و جبران تمام هزینهها، فقدان و خساراتی را که درنتیجه اجرای چنین دستورهایی به حمل کننده وارد میشودتضمین کند.
ب - امکان اجرای چنین دستورهایی درزمان رسیدن دستورها به اجرا کننده آن وجود داشته و در ضمن با جریان عادی تعهد حملکننده تعارضی نداشتهو لطمهای به حقوق فرستندگان و گیرندگان سایر کالاها نزند.
ج - دستورها موجب تقسیم کالا نشود.
۶- در صورتی که به دلایل گفته شده در جزو(ب) بند (۵) این ماده حمل کننده توان انجام دستور دریافتی را نداشته باشد موضوع را فوری به صادر کنندهدستور اطلاع خواهد داد.
۷- حمل کنندهای که دستور صادر شده در شرایط پیشبینی شده در این ماده را انجام نداده یا اینکه دستور صادر شده را بدون درخواست دریافت نسخهاول بارنامه جادهای انجام دهد، در برابر شخصی که حق هر گونه ادعای فقدان یا خسارت ناشی از این عمل را دارد، مسئول خواهد بود.