۱- حملکننده حق دریافت هزینههایی که برای گرفتن دستورها و همچنین هزینههایی که برای اجرای چنین دستورهایی متحمل شده را خواهد داشتمگر اینکه این هزینهها در نتیجه عمل اشتباه یا غفلت حملکننده به وجود آمده باشد.
۲- در موارد گفته شده در بند (۱) ماده (۱۴) و ماده (۱۵) حملکننده میتواند فوری کالا را به حساب شخصی که حق در اختیار گرفتن آن را دارد تخلیهنموده و با این کار حمل پایان یافته تلقی خواهد شد. پس از آن حملکننده کالا را از طرف شخصی که صاحب آن شناخته میشود نگاهداری خواهد کرد.درهرحال حملکننده میتواند نگاهداری کالا را به شخص ثالثی واگذار نماید. در این صورت هیچگونه مسئولیتی متوجه حملکننده نخواهد بود جزاینکه باید در انتخاب شخص ثالث دقت معقول به عمل آورد. هزینههای تعلق گرفته به موجب بارنامه جادهای و سایر هزینهها در برابر تحویل کالا قابلدریافت خواهد بود.
۳- در صورتی که کالا فاسد شدنی باشد حمل کننده میتواند بدون اینکه منتظر وصول دستور شخصی که حق در اختیار گرفتن کالا را دارد بشود، آن رابه فروش رساند، همچنین در صورتی که وضع کالا چنین اقدامی را ایجاب نماید یا هزینههای انبارداری کالا در مقایسه با قیمت آن نامتناسب باشدحملکننده میتواند دست به چنین کاری بزند. علاوه بر موارد یاد شده در صورتی که حملکننده پس از پایان مدتی معقول دستوری مخالف با آنچه که بهطور منطقی باید صادر کند از طرف شخصی که حق در اختیار گرفتن کالا را دارد دریافت ندارد اقدام به فروش کالا خواهد نمود.
۴- چنانچه کالا به استناد این ماده فروخته شود، حاصل فروش پس از کسر هزینههای متعلقه در اختیار شخصی که حق در اختیار گرفتن کالا را داردگذاشته خواهد شد. در صورتی که این هزینهها مازاد بر حاصل فروش کالا باشد حملکننده مستحق دریافت ما بهالتفاوت خواهد بود.
۵- ترتیب فروش کالا در چنین مواردی به وسیله قانون یا عرف محلی که کالا در آن
قرار دارد، تعیین خواهد شد.