(اصلاحی ۱۳۸۹/۰۵/۰۹) - به منظور پیشگیری از اعتیاد و مبارزه با قاچاق مواد مخدر یا «روان گردان های صنعتی غیرداروئی» از هر قبیل، اعم از تولید، توزیع، خرید، فروش و استعمال آنها و نیز موارد دیگری که در این قانون ذکر شده است، ستادی به ریاست رئیس جمهور تشکیل و کلیه عملیات اجرائی و قضائی و برنامه های پیشگیری و آموزش عمومی و تبلیغ علیه مواد مخدر یا «روان گردان های صنعتی غیرداروئی» در این ستاد متمرکز خواهد بود، اعضای ستاد بشرح زیر می باشند:
۱(اصلاحی ۱۳۷۶/۰۸/۱۷)- رئیس جمهور
۲(اصلاحی ۱۳۷۶/۰۸/۱۷)- دادستان کل کشور
۳(اصلاحی ۱۳۷۶/۰۸/۱۷)- وزیر کشور
۴(اصلاحی ۱۳۷۶/۰۸/۱۷)- وزیر اطلاعات
۵(اصلاحی ۱۳۷۶/۰۸/۱۷)- وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
۶(اصلاحی ۱۳۷۶/۰۸/۱۷)- وزیر آموزش و پرورش
۷(اصلاحی ۱۳۷۶/۰۸/۱۷)- رئیس سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
۸(اصلاحی ۱۳۷۶/۰۸/۱۷)- فرمانده نیروی انتظامی
۹(اصلاحی ۱۳۷۶/۰۸/۱۷)- سرپرست دادگاه انقلاب اسلامی تهران
۱۰(اصلاحی ۱۳۷۶/۰۸/۱۷)- سرپرست سازمان زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی
۱۱(الحاقی ۱۳۷۶/۰۸/۱۷)- فرمانده نیروی مقاومت بسیج
۱۲(الحاقی ۱۳۷۶/۰۸/۱۷)- وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی
تبصره (منسوخه ۱۳۷۱/۰۷/۰۲)- سرپرست دادگاه و دادسرای مبارزه با مواد مخدر تهران در دوره ای که عضو ستاد است، به طور مستقل عمل می کند.
تبصره ۱(اصلاحی ۱۳۷۶/۰۸/۱۷)- رئیس جمهور می تواند برای اداره جلسات ستاد مبارزه با مواد مخدر یک نفر نماینده از جانب خود تعیین نماید.
تبصره ۲(الحاقی ۱۳۷۶/۰۸/۱۷)- برای پیشگیری از ارتکاب جرائم مواد مخدر، دولت موظف است هر سال بودجه ای برای این امر اختصاص و به دستگاههای ذیربط موضوع همین ماده ابلاغ نماید.