عقد ضمان عبارت است از اینكه شخصی مالی را كه بر ذمّه دیگری است به عهده بگیرد. متعهد را ضامن، طرف دیگر را مضمونٌله و شخص ثالث را مضمونٌعنه یا مدیون اصلی می گویند.
دسترسی اشتراکی
برای دسترسی به محتوای کامل نکات آموزشی باید اشتراک فعال داشته باشید.
نکته ۱
ضمان تضامنی بدین صورت است که ضامن و مضمونٌ عنه در عرض یکدیگر قرار دارند و طلبکار می تواند به هر یک که می خواهد برای طلب خود رجوع کند.
ضمان وثیقه ای بدین صورت است که ضامن و مشمونٌ عنه در طول یکدیگر قرار دارند و طلبکار در ابتدا به مدیون اصلی رجوع می کند و در صورت عدم پرداخت، می تواند به ضامن رجوع کند.
نکته ۲
ضمان از عین مال که در آن ضامن به رد عین مال به دیگری تعهد می کند، ضمان عهده نام دارد و مشمول مقررات عقد ضمان نیست.
نکته ۳
شخص ورشکسته می تواند ضامن شود.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.
تست ۱
در خصوص « ضمان عهده از بایع » کدام مورد صحیح است؟
تست ۲
طلبکاری ایجاب ضامن را قبول میکند، اما نمی داند پس از عقد ضمان، ذمه مدیون آزاد میشود، ضمانت مزبور، چه وضعیتی دارد؟
تست ۳
عقد ثالث با داین که دین مدیون بر عهده ثالث قرار گیرد: