حواله عقدی است كه به موجب آن طلب شخصی از ذمه مدیون به ذمه شخص ثالثی منتقل می گردد. مَدیون را مُحیل، طلبكار را مُحتال، شخص ثالث را مُحال علیه می گویند.
دسترسی اشتراکی
برای دسترسی به محتوای کامل نکات آموزشی باید اشتراک فعال داشته باشید.
نکته ۱
اثر حواله، انتقال دین از ذمه محیل بر ذمه محالٌ علیه است. اما می توان شرط کرد تا محیل همچنان مدیون باقی بماند و محتال بتواند به هر دوی محیل و محالٌ علیه رجوع کند.
نکته ۲
حالتی که هم محیل به محتال مدیون است و هم محالٌ علیه به محیل مدیون می باشد، حواله کامل نامیده میشود که در این عقد هم دین انتقال می یابد و هم طلب.
نکته ۳
در عقد حواله، وجود دین محیل به محتال، شرط صحت عقد است.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.