عقود و معاملات به اقسام ذیل منقسم میشوند: لازم، جایز، خیاری، منجز و معلق.
دسترسی اشتراکی
برای دسترسی به محتوای کامل نکات آموزشی باید اشتراک فعال داشته باشید.
نکته ۱
فسخ عقد لازم، تنها در صورت وجود یک سبب امکان پذیر است و این سبب، استناد به یکی از خیارات است.
نکته ۲
عقد جایز اذنی، عقدی است که مبتنی بر اعطای اذن است و با فوت یا جنون یکی از طرفین منفسخ میشود، مانند: وکالت، عاریه و ودیعه.
نکته ۳
عقد جایز اذنی، در صورتی که موضوع آن امور مالی باشد، با سفه یکی از طرفین منفسخ میشود. ولی اگر موضوع آن غیرمالی باشد، سفه یکی از طرفین، تاثیری در صحت آن ندارد.
نکته ۴
عقد جایز غیراذنی، عقدی است که مبتنی بر اذن نیست و فوت یا حجر یکی از طرفین، تاثیری در آن ندارد، مانند هبه.
نکته ۵
هر عقدی که در آن قبض، شرط صحت عقد است، عقد عینی نام دارد.
نکته ۶
صرفا عقود معوض ممکن است عنوان تجارتی داشته باشند؛ بنابراین مقررات حقوق تجارت درباره عقود غیرمعوض قابل اجرا نیست.
نکته ۷
قراردادهای غیرمعوضبا توجه به شخصیت طرف معامله منعقد می شوند. به عبارت دیگر شخصیت طرف معامله، علت عمده طرف عقد است و اشتباه در شخصیت طرف، موجب بطلان عقد است.
نکته ۸
در عقود غیرمعوض میتوان شرط عوض کرد، ولی درج این شرط باعث تغییر ماهیت عقود غیرمعوض به عقود معوض نمیشود.
نکته ۹
در عقد معوض، حق حبس، به عنوان ضمانت اجرای تعهد اصلی وجود دارد، ولی در عقدی که شرط عوض در آن شده است، چنین حقی وجود ندارد.
نکته ۱۰
عقود معین، قراردادهایی هستند که قانون نام خاصی برای آنها گذاشته و شرایط و احکام ویژه ای برای آنها مقرر داشته است. مانند بیع، اجاره، ضمان و غیره.
نکته ۱۱
عقد مغابنه، عقدی است که در آن تحصیل حداکثر امتیازات، مورد نظر است، گویی هر یک از طرفین می خواهد طرف دیگر را مغبون کند، مانند عقد بیع و اجاره.
نکته ۱۲
عقد رضایی قراردادی است که به صرف اراده و توافق طرفین، به شرط اینکه به نحوی از انحاء ابراز شود، واقع میشود و تحقق آن به تشریفات و شکل خاصی مانند تنظیم سند نیاز ندارد. اصل بر رضایی بودن عقود است.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.