به منظور تعیین حدود صلاحیت و ظرفیت اشتغال دارندگان پروانهی اشتغال در مهندسی ساختمان، فعالیتهای مهندسی بر اساس پیچیدگی عوامل و حجم كار به چهار گروه «الف»، «ب»، «ج» و «د» تقسیم میشود.
تبصره ۱ - برای تعیین فعالیتهای مهندسی در بخش ساختمان، ساختمانها به چهار گروه به ترتیب زیر تقسیم میشوند:
گروه «الف» با مقیاس كاربری محله (۱) تا (۲) طبقه ارتفاع از روی زمین یا حداكثر زیربنای (۶۰۰) مترمربع.
گروه «ب» با مقیاس كاربری ناحیه (۳) تا (۵) طبقه ارتفاع از روی زمین یا حداكثر زیربنای (۲۰۰۰) مترمربع.
گروه «ج» با مقیاس كاربری منطقه (۶) تا (۱۰) طبقه ارتفاع از روی زمین یا حداكثر زیربنای (۵۰۰۰) مترمربع.
گروه «د» با مقیاس كاربری شهر بیش از (۱۰) طبقه ارتفاع از روی زمین یا بیش از (۵۰۰۰) مترمربع.
تبصره ۲ - تهیهی طرح معماری و انجام محاسبات سازه و همچنین نظارت معماری و نظارت سازه برای تمام گروههای ساختمانی مندرج در تبصره (۱) این ماده الزامی و به شرح جدول موضوع این ماده میباشد.
در محلهایی كه مهندس معمار یا عمران به تعداد كافی نباشد، طبق نظر وزارت مسكن و شهرسازی حسب مورد از خدمات مهندسی رشتههای مرتبط یا رشتههای دیگر یا كاردانهای دارای صلاحیت استفاده میشود.
تبصره ۳ - گروهبندی سایر فعالیتهای مهندسی موضوع قانون و همچنین تعیین حدود صلاحیت سایر دارندگان پروانهی اشتغال به موجب دستورالعملی كه به وسیلهی وزارت مسكن و شهرسازی تهیه و ابلاغ میشود، تعیین میگردد.