اگر کارکنان مذکور در مواد ۲۴ و ۲۶ به دست طرف متخاصم افتند نباید نگاهداشته شوند مگر تا میزانی که وضع بهداری یا احتیاجات‌روحانی و تعداد اسیران جنگی ایجاب کند. افراد کارکنانی که بدین طریق نگاهداشته می‌شوند در حکم اسیر جنگی شمرده نخواهند شد. معهذا لااقل از کلیه مقررات قرارداد ژنو مورخ ۱۲ اوت۱۹۴۹ راجع به معامله با اسیران جنگی بهره‌مند خواهند شد. این اشخاص در حدود قوانین و مقررات نظامی دولت دستگیرکننده تحت امر ادارات‌مربوطه آن دولت و بر طبق وجدان حرفه‌ای خود به انجام وظائف بهداری یا روحانی خویش به نفع اسیران جنگی که مرجحاً متعلق به نیروهای مسلح‌متبوع خودشان باشد اقدام خواهند نمود. از این گذشته برای انجام ماموریت بهداری یا روحانی خود از تسهیلات ذیل بهره‌مند خواهند بود: الف - اجازه خواهند داشت در فواصل معین اسیران جنگی موجوده در دسته‌های کار یا در بیمارستان‌های واقعه در خارج بازداشتگاه را معاینه نمایند.دولت دستگیرکننده برای اجرای این منظور وسائط نقلیه لازم را در اختیار آنان خواهد گذاشت. ب - در هر بازداشتگاه پزشک نظامی که دارای درجه ارشد باشد با رعایت مدت قدمت در درجه مزبور در قبال مقامات نظامی بازداشتگاه مسئول‌اعمال کارکنان بهداری دستگیر شده خواهد بود. برای این منظور دولتهای متخاصم در بدو شروع مخاصمات قرارداد لازم را برای انطباق درجات کارکنان‌بهداری به انضمام کارکنان جمعیت‌های موضوع ماده ۲۶ بین خود خواهند داد پزشک مذکور و روحانیون در مورد کلیه مسائل مربوطه به وظیفه‌ی خود‌حق مراجعه مستقیم به روسای مسئول بازداشتگاه خواهند داشت روسای مسئول همه گونه تسهیلات لازم را جهت مکاتبات مربوط به مسائل مذکور‌برای آنان فراهم ساخت. ج - کارکنان دستگیر شده اگر چه تابع نظامات بازداشتگاه خود می‌باشند ولی نمی‌توان آن‌ها را به هیچ کار دیگری که خارج از ماموریت بهداری یا روحانی‌آنان باشد مجبور ساخت. دولتهای متخاصم در ضمن جریان مخاصمات قرار لازم را بین خود خواهند داد که کارکنان بهداری در صورت اقتضا برای استراحت عوض شده و‌ترتیبات اجرای این کار را معین خواهند کرد. هیچ یک از مقررات فوق نمی‌تواند دولت بازداشت‌کننده را از تکالیفی که نسبت به اسیران جنگی در امور‌بهداری و روحانی بر عهده دارد معاف سازد.