اسیران جنگی در همه احوال ذیحق به حرمت شخص و شرافت خویش می‌باشند. با زنان باید با کلیه احتراماتی که لازمه جنس آنان است رفتار شود و در هر حال باید از همان معامله مساعدی که در حق مردان اعطاء می‌شود برخوردار‌گردند. اسیران جنگی استعداد کشوری خود را به نحوی که هنگام اسارت موجود بوده حفظ می‌کنند و دولت بازداشت‌کننده نباید اعمال استعداد مزبور را در‌خاک خود یا در خارج محدود سازد مگر در حدودی که اسارت اقتضا کند.