اسیران جنگی مجازند که کارت و نامه دریافت و ارسال کنند. چنانچه دولت بازداشت‌کننده معتقد باشد که لازم هست مکاتبات مزبور محدود شود لااقل باید هر ماه اجازه ارسال دو نامه و چهار کارت که‌حتی‌المقدور طبق نمونه‌های پیوست این قرارداد باشد بدهد (کارتهای مذکور در ماده ۷۰ جزو این تعداد نیست). محدودیتهای دیگری نمی‌توان برقرار ساخت مگر آن که دولت حامی به ملاحظه مشکلاتی که برای دولت دستگیرکننده در استخدام عده کافی مترجم‌خوب جهت اجرای سانسور موجود باشد محدودیتهای مزبور را به خیر و صلاح اسیران تشخیص دهد. در صورتی که بنا باشد نامه‌های وارده به عنوان اسیران جنگی محدود شود تصمیم آن را فقط دولت متبوع آنان احیاناً بنا بر تقاضای دولت بازداشت‌کننده‌باید اتخاذ نماید کارتها و نامه‌ها باید توسط سریع‌ترین وسائلی که دولت بازداشت‌کننده دارد حمل شود و نباید آن‌ها را برای مقاصد انضباطی نگاهداشت‌یا به تاخیر انداخت. اسیران جنگی که مدتی از خانواده خود بی خبر مانده باشند یا وصول و ارسال خبر برای آن‌ها از طریق عادی غیر مقدور باشد و آن‌هایی که با خانواده خود‌بعد مسافت فوق‌العاده دارند اجازه خواهند یافت تلگرافاتی به کسان خود بفرستند. وجه این قبیل تلگرافات به بدهکار حساب آنان نزد دولت‌بازداشت‌کننده منظور یا از محل پولی که موجود دارند پرداخت خواهد شد همچنین اسیران در مقام فوریت می‌توانند از این قاعده استفاده کنند. به طور کلی مکاتبات اسیران جنگی به زبان مادری خودشان تحریر خواهد یافت و دولتهای متخاصم می‌توانند السنه دیگری را هم مجاز نمایند. کیسه‌های حاوی پست اسیران جنگی به دقت مهر و موم خواهد شد و برچسبی خواهد خورد که محتویات آن‌ها را به طور وضوح معلوم کند آن وقت به‌دفاتر پست مقصد ارسال خواهد گردید.