بازداشتیان حق دارند در باب رژیمی که درباره آنان اعمال می‌شود به مقاماتی که آن‌ها را در اختیار خود دارد عرض حال بدهند. همچنین حق بلاحصر خواهند داشت که خواه به وسیله کمیته بازداشتیان و خواه در صورتی که لازم بدانند به طور مستقیم به نمایندگان دولت حامی‌مراجعه و موارد شکایاتی را که نسبت به رژیم بازداشت دارند تعیین نمایند. عرضحال‌ها و شکایات مزبور به فوریت بدون تغییر به مقامات مربوطه فرستاده شود. شکایات حتی اگر معلوم شود که بی‌اساس است نمی‌تواند موجب‌تنبیه شود. کمیته‌های بازداشتیان می‌توانند گزارشهای متناوب راجع به محل بازداشت و احتیاجات بازداشتیان به نمایندگان دولت حامی بدهند.