کنفرانس عمومی سازمان بین المللی کار در بیست و ششمین اجلاسیه خود در فیلادلفیا در تاریخ دهم ماه مه سال ۱۹۴۴ اعلامیه حاضر را درباره اهداف و مقاصد سازمان بین المللی کار و اصولی که باید الهام بخش سیاست اعضای آن باشد به تصویب می رساند.
یک
کنفرانس اصول اساسی که مبنای سازمان می‌باشد را مجدداً مورد تایید قرار می دهد، به ویژه آنکه:
الف- کار یک کالا نیست.
ب- آزادی بیان و سندیکا (انجمن) برای پیشرفت پایدار ضروری است.
ج- فقر در هر نقطه خطری برای خوشبختی و ترقی در تمام نقاط است.
د- جنگ علیه نیازمندی و نقصان باید با کمال شدت در درون هر ملت، و نیز با کوشش مداوم و هم آهنگ بین المللی که در آن نمایندگان کارگران و کارفرمایان از وضع و موقعیت برابری با نمایندگان دولت ها برخوردار باشند، و همراه آن‌ها در بحث آزاد و تصمیم دموکراتیک به منظور ارتقاء و پیشبرد رفاه مشترک شرکت کنند، همچنان ادامه یابند.
دو
با اعتقاد به اینکه تجربه درستی اظهارات مندرج در اساسنامه سازمان جهانی کار را به خوبی نشان داده مبنی بر اینکه صلح پایدار فقط در صورتی می تواند مستقر گردد که مبتنی بر عدالت اجتماعی باشد ، لذا کنفرانس تایید می کند که:
الف- کلیه انسان ها صرف نظر از نژاد، کیش و عقیده یا جنس، حق دارند هم رفاه مادی و هم توسعه معنوی خود را در شرایط آزادی، شرافت، امنیت اقتصادی و فرصت برابر تعقیب و ادامه دهند.
ب- دستیابی به شرایطی که این امر را امکان پذیر سازد باید هدف اصلی سیاست ملی و بین المللی را تشکیل دهد.
ج- کلیه سیاست ها و اقدامات بین المللی، مخصوصا ً سیاست‌هایی که از نوع اقتصادی و مالی، باید از این جنبه مورد داوری قرار گیرد، و فقط تا حد و اندازه ای که دستیابی به این هدف اساسی را تشویق و ترویج کند و از آن جلوگیری نکند مورد قبول واقع شود.
د- مسئولیت سازمان بین المللی کار در آن است که کلیه سیاست ها و اقدامات اقتصادی و مالی بین المللی را در پرتو این هدف اساسی مورد رسیدگی و توجه قرار دهد.
ه- سازمان بین المللی کار ضمن انجام وظایف محوله خود و با در نظر گرفتن کلیه عوامل اقتصادی و مالی ذی‌ربط می تواند هرگونه مقرراتی را که مناسب می داند در تصمیمات و توصیه های خود منظور نماید.
سه
کنفرانس تعهد خطیر و مهم سازمان بین المللی کار را جهت پیشبرد برنامه‌های جهانی در بین ملت هلی دنیا مورد تایید قرار می دهد. برنامه‌های جهانی به اهداف زیر نایل می شوند:
الف- اشتغال کامل و بالا بردن سطح زندگی.
ب- استخدام کارگران در مشاغلی که رضایت خاطر آن‌ها را فراهم کند از اینکه کاملترین درجه مهارت و فضیلت و هنر خود را ارایه می دهند و بیشترین سهم را در رفاه عمومی و مشترک داشته باشند.
ج- تامین تسهیلاتی برای آموزش و انتقال کارگران از جمله مهاجرت به منظور اشتغال و اقامت و استقرار، به عنوان وسیله ای برای نیل بدین هدف و یا تضمین های کافی برای کلیه‌ی اشخاص ذی‌ربط.
د- سیاست‌های مربوط به دستمزد و درآمدها، ساعات و سایر شرایط کار، به منظور تضمین اینکه کلیه افراد به سهم عادلانه از ثمرات پیشرفت دست یابند، و تمامی شاغلان و نیازمندان به این قبیل حمایت‌ها حداقل دستمزد برای زندگی دریافت نمایند.
ه- به رسمیت شناختن حق مذاکره دستجمعی، همکاری مدیریت و کارگران در بهبودی مداوم کارآیی تولید، و تشریک مساعی بین کارگران و کارفرمایان در تهیه و اجرای معیارها و اقدامات اجتماعی و اقتصادی.
و- بسط و توسعه اقدامات تامین اجتماعی به منظور فراهم کردن درآمد اساسی برای کلیه‌ی اشخاصی که به این قبیل حمایت و مراقبت همه جانبه پزشکی نیاز دارند.
ز- حمایت کافی از زندگی و سلامتی کارگران در کلیه مشاغل.
ح- تامین برای رفاه کودک و حمایت از زایمان.
ط- تامین تغذیه و مسکن کافی و تسهیلات برای تفریح و سرگرمی و فرهنگ.
ی – تضمین برابری فرصت تحصیلی، شغلی و حرفه ای.
چهار
کنفرانس با اطمینان از اینکه استفاده کاملتر و وسیع تراز منابع تولیدی جهان، که برای دستیابی به اهداف و اصول یاد شده در این اعلامیه لازم است، می تواند با اقدام بین المللی و ملی، از جمله اقداماتی جهت بسط تولید و مصرف، اجتناب از نوسانات شدید اقتصادی، ترویج پیشرفت اقتصادی و اجتماعی مناطق توسعه نیافته جهان، تضمین ثبات بیشتر در قیمت های جهانی محصولات اولیه و ترویج حجم زیاد و ثابت تجارت بین المللی به دست آید و تحقق یابد، تعهد می کند که سازمان بین المللی کار با این قبیل دستگاه های بین المللی که عهده دار سهمی از مسئولیت برای این وظیفه بزرگ و ترویج سلامتی، تعلیم و تربیت و رفاه کلیه مردمان می باشند، همکاری کامل بنماید.
پنج
کنفرانس تایید می کند که اصول مندرج در این اعلامیه در مورد تمامی مردمان جهان به طور کامل قابل اعمال است و نیز ضمن آنکه روش اجرای آن‌ها باید با توجه به مرحله توسعه اجتماعی و اقتصادی که هر ملتی بدان نایل شده تعیین می‌گردد، ولی اجرای مستمر و روزافزون آن نسبت به مردمانی که هنوز وابسته هستند و به مردمانی که تاکنون به خود مختاری دست یافته اند موضوعی است که علاقه و نگرانی تمامی دنیای متمدن را برانگیخته است.
سند