علم قاضی عبارت از یقین حاصل از مستندات بیّن در امری است كه نزد وی مطرح میشود. در مواردی كه مستند حكم، علم قاضی است، وی موظف است قرائن و امارات بیّن مستند علم خود را به طور صریح در حكم قید كند.
تبصره ـ مواردی از قبیل نظریه كارشناس، معاینه محل، تحقیقات محلی، اظهارات مطلع، گزارش ضابطان و سایر قرائن و امارات كه نوعاً علم آور باشند می تواند مستند علم قاضی قرار گیرد. در هر حال مجرد علم استنباطی كه نوعاً موجب یقین قاضی نمیشود، نمی تواند ملاك صدور حكم باشد.