شكستن آن مقدار از دندان كه نمایان است با بقاء ریشه، دیه همان دندان را دارد و اگر كسی بعد از شكستن مقدار مزبور ریشه را بكند، خواه مرتكب كسی باشد كه مقدار نمایان دندان را شكسته است یا دیگری، ارش تعیین میشود.
تبصره ۱ ـ شكستن مقداری از قسمت نمایان دندان به همان نسبت دیه دارد.
تبصره ۲ ـ هرگاه قسمتی از دندان كندهشده در اثر جنایت یا عارضهای قبلاً از بینرفته باشد به همان نسبت از دیه دندان كاهش مییابد.