از بینبردن گویایی بهطور كامل و بدون قطع زبان، دیه كامل و از بینبردن قدرت ادای برخی از حروف به همان نسبت دیه دارد.
تبصره ـ شخصی كه دارای لكنت زبان است و یا به كندی یا تندی سخن میگوید یا برخی از حروف را نمیتواند تلفظ كند، گویا محسوب میشود و دیه از بینبردن ادای هر حرف با توجه به تعداد حروف زبان تكلم مجنیعلیه تعیین میشود. مانند اینكه از بینبردن قدرت ادای یك حرف شخص فارسی زبان، یكسیو دوم دیه كامل است.