جنایت در موارد زیر عمدی محسوب میشود:
الف ـ هرگاه مرتكب با انجام كاری قصد ایراد جنایت بر فرد یا افرادی معین یا فرد یا افرادی غیرمعین از یك جمع را داشته باشد و در عمل نیز جنایت مقصود یا نظیر آن واقع شود، خواه كار ارتكابی نوعاً موجب وقوع آن جنایت یا نظیر آن بشود، خواه نشود.
ب ـ هرگاه مرتكب، عمداً كاری انجام دهد كه نوعاً موجب جنایت واقع شده یا نظیر آن، می گردد، هرچند قصد ارتكاب آن جنایت و نظیر آن را نداشته باشد ولی آگاه و متوجه بوده كه آن كار نوعاً موجب آن جنایت یا نظیر آن میشود.
پ ـ هرگاه مرتكب قصد ارتكاب جنایت واقع شده یا نظیرآن را نداشته و كاری را هم كه انجام داده است، نسبت به افراد متعارف نوعاً موجب جنایت واقع شده یا نظیر آن، نمیشود لكن در خصوص مجنیّ علیه، به علت بیماری، ضعف، پیری یا هر وضعیت دیگر و یا به علت وضعیت خاص مكانی یا زمانی نوعاً موجب آن جنایت یا نظیر آن میشود مشروط بر آنكه مرتكب به وضعیت نامتعارف مجنیّ علیه یا وضعیت خاص مكانی یا زمانی آگاه و متوجه باشد.
ت ـ هرگاه مرتكب قصد ایراد جنایت واقع شده یا نظیر آن را داشته باشد، بدون آن كه فرد یا جمع معینی مقصود وی باشد، و در عمل نیز جنایت مقصود یا نظیر آن، واقع شود، مانند اینكه در اماكن عمومی بمب گذاری كند.
تبصره ۱ ـ در بند (ب) عدم آگاهی و توجه مرتكب باید اثبات گردد و در صورت عدم اثبات، جنایت عمدی است مگر جنایت واقع شده فقط به علت حساسیت زیاد موضع آسیب، واقع شده باشد و حساسیت زیاد موضع آسیب نیز غالباً شناخته شده نباشد كه در این صورت آگاهی و توجه مرتكب باید اثبات شود و در صورت عدم اثبات، جنایت عمدی ثابت نمیشود.
تبصره ۲ ـ در بند (پ) باید آگاهی و توجه مرتكب به این كه كار نوعاً نسبت به مجنیّ علیه، موجب جنایت واقع شده یا نظیر آن میشود ثابت گردد و در صورت عدم اثبات، جنایت عمدی ثابت نمیشود.