هرگاه مرتكب، مدعی باشد كه مجنیٌ علیه، حسب مورد در نفس یا عضو، مشمول ماده (۳۰۲) اين قانون است یا وی با چنین اعتقادی، مرتكب جنایت بر او شدهاست این ادعا باید طبق موازین در دادگاه ثابت شود و دادگاه موظف است نخست به ادعای مذكور رسیدگی كند. اگر ثابت نشود كه مجنیٌ علیه مشمول ماده (۳۰۲) است و نیز ثابت نشود كه مرتكب بر اساس چنین اعتقادی، مرتكب جنایت شده است مرتكب به قصاص محكوم میشود ولی اگر ثابت شود كه به اشتباه با چنین اعتقادی، دست به جنایت زده و مجنیٌ علیه نیز موضوع ماده (۳۰۲) نباشد مرتكب علاوه بر پرداخت دیه به مجازات مقرر در كتاب پنجم «تعزیرات» محكوم میشود.