(اصلاحی ۱۳۳۷/۰۲/۰۳) - اجازه ورود به ایران و عبور از ان بوسیله ویزای مامورین ایران در خارجه در روی تذکره و یا اوراق و شهادتنامههای هویت صادره ازطرف دولت متبوعه هر کس تحصیل میشودمأمورین ایران در خارجه در موارد ذیل باید از دادن ویزا خودداری نمایند.
ا - در صورتی که صحت اسناد ارائه شده را تردید نمایند.
ب - اشخاصی که مطابق قوانین ایران تبعه ایران محسوب شده و بخواهند با اوراق تابعیت غیرایرانی بایران مسافرت کنند.
ج - اگر حضور خارجی در ایران بر ضد امنیت مملکت و یا نظم عمومی و یا بجهات دیگری منافی مصالح مملکتی باشد.
د - اگر خارجی در ایران سابقه محکومیت بجنحه مهم و یا جنایت داشته و یا در مملکت خارجه محکوم به جنحه و یا جنایت شده باشد.
هـ - اگر خارجی قبلا از ایران اخراج شده باشد.
و - اگر حضور خارجی در ایران بملاحظه حفظالصحه عمومی و یا عملیات منافی عفت صلاح نباشد.
ز - اگر خارجی نتواند اثبات نماید که وسائل تحصیل معاش خود را در ایران بوسیله سرمایه یا مشاغل مفیده خود دارا میباشدروادیدیکه مأمورین ایران در خارجه به بیگانگان می دهند علاوه بر حق ورود با مراعات ماده سوم قانون ورود و اقامت اتباع بیگانه حق نود روز اقامت در ایران را نیز بدارنده می دهد.
تبصره [۱] (الحاقی ۱۳۳۷/۰۲/۰۳) - دولت می تواند در موارد استثنائی ترتیب خاصی بدهد.
تبصره ۱ [۲] (الحاقی ۱۳۵۰/۰۳/۳۱) - مأموران مرزی مجاز از طرف شهربانی کل کشور میتوانند برای خارجیان روادید عبور صادر نمایند.
تبصره ۲ [۳] (الحاقی ۱۳۵۰/۰۳/۳۱) - شهربانی کل کشور در مرکز و شهربانیهای مراکز استان و شهرستان میتوانند برای خارجیان مقیم روادید بازگشت بایران صادر نمایند.