در صورت وقوع حادثه و ایجاد خسارت بدنی یا مالی برای شخص ثالث:
الف - در صورتیكه وسیلهی نقلیه مسبب حادثه، دارای بیمهنامهی موضوع این قانون باشد، جبران خسارتهای وارد شده در حدود مقررات این قانون بر عهدهی بیمهگر است. در صورت نیاز به طرح دعوی در خصوص مطالبهی خسارت، زیاندیده یا قائممقام وی دعوی را علیه بیمهگر و مسبب حادثه طرح میكند. این حكم، نافی مسؤولیتهای كیفری رانندهی مسبب حادثه نیست.
ب - در صورتی كه وسیلهی نقلیه، فاقد بیمهنامهی موضوع این قانون یا مشمول یكی از موارد مندرج در ماده ۲۱ قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه باشد، خسارتهای بدنی وارده توسط صندوق با رعایت ماده ۲۵ قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه جبران میشود. در صورت نیاز به طرح دعوی در این خصوص، زیاندیده یا قائممقام وی دعوی را علیه رانندهی مسبب حادثه و صندوق طرح میكند.
پ - در صورتی كه خودرو، فاقد بیمهنامهی موضوع این قانون بوده و وسیلهی نقلیه با اذن مالك در اختیار رانندهی مسبب حادثه قرار گرفته باشد، در صورتی كه مالك، شخص حقوقی باشد، به جزای نقدی معادل بیست درصد (۲۰ ٪) و در صورتی كه مالك شخص حقیقی باشد به جزای نقدی معادل ده درصد (۱۰ ٪) مجموع خسارات بدنی وارد شده محكوم میشود. مبلغ مذكور به حساب درآمدهای اختصاصی صندوق نزد خزانهداری كل كشور واریز میشود و با پیشبینی در بودجههای سالانه، صد درصد (۱۰۰ ٪) آن به صندوق اختصاص مییابد.