بانك مركزی ایران در حسن اجرای نظام پولی كشور میتواند بشرح زیر در امور پولی و بانكی دخالت و نظارت كند.
۱ - تعیین نرخ رسمی تنزیل مجدد و بهره وام ها كه ممكن است برحسب نوع وام و اوراق و اسناد نرخهای مختلف تعیین شود.
۲ - تعیین نسبت داراییهای آنی بانكها به کلیه داراییها یا به انواع بدهیهای آنها برحسب نوع فعالیت بانكها یا سایر ضوابط به تشخیص بانك مركزی ایران.
۳ - تعیین نسبت و نرخ بهره سپرده قانونی بانكها نزد بانك مركزی ایران كه ممكن است برحسب تركیب و نوع فعالیت بانكها نسبتهای متفاوتی برای آن تعیین گردد ولی در هر حال این نسبت از ۱۰ درصد كمتر و از ۳۰ درصد بیشتر نخواهد بود.
۴ - تعیین میزان حداقل و حداكثر بهره و كارمزد دریافتی و پرداختی بانكها.
۵ - تعیین نسبت مجموع سرمایه پرداخت شده و اندوخته بانكها به انواع داراییها.
۶ - تعیین حداكثر نسبی تعهدات ناشی از افتتاح اعتبار اسنادی - ظهرنویسی یا ضمانت نامه های صادر از طرف بانكها و نوع و میزان وثیقه این قبیل تعهدات.
۷ - تعیین شرایط معاملات اقساطی كه اعتبار آن از طرف بانكها تأمین میشود.
۸ - تعیین مقررات افتتاح حساب جاری و پس انداز و سایر حسابها.
۹ - تعیین نوع و میزان جوائز و هرگونه امتیاز دیگری كه برای جلب سپرده های جاری یا پس انداز از طرف بانكها عرضه میگردد و تعیین ضوابط برای تبلیغات بانكها در این مورد.
۱۰ - رسیدگی بعملیات و حساب ها و اسناد و مدارك بانكها و اخذ هرگونه اطلاعات و آمار از بانكها با توجه بلزوم حفظ اسرار حرفه ای.
۱۱ - محدود كردن بانكها به انجام یك یا چند نوع از فعالیت های مربوط به طور موقت یا دائم.
۱۲ - تعیین نحوه مصرف وجوه سپرده های پس انداز و سپرده های مشابه نزد بانكها.
۱۳ - تعیین حداكثر مجموع وامها و اعتبارات بانكها به طور كلی یا در هر یك از رشتههای مختلف.
۱۴ - تعیین شرایط كلی اخذ وام بانكها از اشخاص و صدور گواهی سپرده.
۱۵ - تعیین مقررات مشروح در بندهای ۱ تا ۱۴ بالا برای مؤسسات اعتباری غیربانكی.
تبصره - استفاده از اختیارات موضوع این ماده باید قبلا بتصویب شورای پول و اعتبار برسد.