( اصلاحی ۱۳۹۰/۰۳/۳۱ ) اهداف و خط مشی این قانون عبارتند از:
۱ - تقویت و توسعه فرهنگ و ارزشهای اسلامی در معماری و شهرسازی.
۲ - تنسیق امور مربوط به مشاغل و حرفههای فنی و مهندسی در بخشهای ساختمان و شهرسازی.
۳ - تأمین موجبات رشد و اعتلای مهندسی در كشور.
۴ - ترویج اصول معماری و شهرسازی و رشد آگاهی عمومی نسبت به آن و مقررات ملی ساختمان و افزایش بهرهوری.
۵ - بالا بردن كیفیت خدمات مهندسی و نظارت بر حسن اجرای خدمات.
۶ - ارتقای دانش فنی صاحبان حرفهها در این بخش.
۷ - وضع مقررات ملی ساختمان به منظور اطمینان از ایمنی، بهداشت، بهرهدهی مناسب، آسایش و صرفهی اقتصادی و اجراء و كنترل آن در جهت حمایت از مردم به عنوان بهرهبرداران از ساختمانها و فضاهای شهری و ابنیه و مستحدثات عمومی و حفظ و افزایش بهرهوری منابع مواد و انرژی و سرمایههای ملی.
۸ - تهیه و تنظیم مبانی قیمتگذاری خدمات مهندسی.
۹ - الزام به رعایت مقررات ملی ساختمان، ضوابط و مقررات شهرسازی و مفاد طرحهای جامع و تفصیلی و هادی از سوی تمام دستگاههای دولتی، شهرداریها، سازندگان، مهندسین، بهرهبرداران و تمام اشخاص حقیقی و حقوقی مرتبط با بخش ساختمان به عنوان اصل حاكم بر كلیهی روابط و فعالیتهای آنها و فراهم ساختن زمینهی همكاری كامل میان وزارت راه و شهرسازی، شهرداریها و تشكلهای مهندسی و حرفهای و صنوف ساختمان.
۱۰ - جلب مشاركت حرفهای مهندسان و صاحبان حرفهها و صنوف ساختمانی در تهیه و اجرای طرحهای توسعه و آبادانی كشور.