برای اعضایی که تحت اثر نیروی محوری فشاری قرار دارند مقدار ضریب تشدید B۱ از رابطه زیر تعیین می‌شود :
که در آن:
Cm = ضریبی است که باید بر اساس حالتی که از انتقال جانبی قاب جلوگیری می‌شود، تعیین گردد.
مقدار این ضریب باید به شرح زیر در نظر گرفته شود.
۱) برای اعضای فاقد هر نوع بار جانبی در بین دو انتهای عضو در صفحه خمش :
که در آن Mr۱ و Mr۲ لنگرهای خمشی مرتبه اول (متناسب با نوع روش طراحی، LRFD یا ASD) دو انتهای ناحیه مهارنشده عضو مورد نظر در صفحه خمش بوده و |Mr۱| ≤ |Mr۲| است. در رابطه ۱۰-پ۳-۴ در صورتی که انحنای عضو به علت لنگرهای Mr۱ و Mr۲ ساده باشد، نسبت Mr۱/Mr۲ در صورتی که انحنای عضو به علت لنگرهای Mr۱ و Mr۲ مضاعف باشد، نسبت Mr۱/Mr۲ مثبت است.
۲) برای اعضایی که در تحت اثر بار جانبی در بین دو انتهای عضو در صفحه خمش قرار دارند. مقدار Cm را می توان به طور محافظه کارانه برابر یک فرض نمود، مگر آن که تحلیل دقیق مقدار کمتری را نشان دهد.
Pel= مقاومت کمانش بحرانی الاستیک عضو مورد نظر در صفحه خمش بوده و با فرض عدم انتقال جانبی قاب از رابطه زیر تعیین می‌گردد:
(EI)= صلبیت خمشی کاهش یافته عضو مورد نظر برای حالتی که برای تأمین الزامات طراحی از روش تحلیل مستقیم استفاده می‌شود (EI* = ۰.۸τbEI) و صلبیت خمشی کاهش نیافته برای حالتی که برای تأمین الزامات طراحی از روش طول مؤثر استفاده می‌شود (EI) .
E= مدول الاستیسیته فولاد
I= ممان اینرسی مقطع عضو مورد نظر در صفحه خمش
L= طول عضو مورد نظر
K۱= ضریب طول مؤثر عضو در صفحه خمش و مقدار آن برای اعضای مورد نظر کلیه سیستم های سازه ای باید برابر یک در نظر گرفته شود.
Pr= مقاومت محوری مورد نیاز مرتبه دوم که در روش LRFD بیانگر Pu و در روش ASD بیانگر Pa است. در رابطه ۱۰-پ۳-۳ برای محاسبه B۱ بر اساس تخمین اولیه مقدار Pr را میتوان از رابطه‌ی Pr=Pnt+Plt تعیین نمود.
α= ضریبی که مقدار آن در روش LRFD برابر با ۱ و در روش ASD برابر ۱.۶ است.