روش های حفاظتی مورد استفاده برای تیرهای فولادی باید تائید شده توسط مبحث سوم مقررات ملی ساختمان و مدارک فنی پشتیبان آن یا از طریق آزمون و ارزیابی دارای تائید از مرجع صدور گواهی نامه فنی مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی باشند.
در این بخش ضخامت پوشش حفاظتی برای تیرهای فولادی در معرض آتش بر اساس جرم واحد طول (M) و محیط در معرض گرمای تیر (D) ارائه می‌شود. منظور از محیط در معرض گرما (D) محیط داخلی پوشش مقاوم در برابر آتش تیرهای فولادی بوده و مطابق شکل ۱۰-پ۶-۶ تعیین می‌شود.
روش ارائه شده در این بخش برای تیرهای فولادی محافظت شده با مواد حفاظتی پایه معدنی پاششی قابل استفاده است. ضخامت پوشش برای تیرهای با مقاطع مختلف به تنهایی یا در مجموعه با سیستم کف بر اساس نمونه های آزمایشی تأیید شده همان محصول تعیین می‌شود.
ضخامت لایه حفاظتی از رابطه ۱۰-پ۶-۱۳ به دست می آید.
h = ضخامت لایه حفاظتی پاشیده شده (میلی متر)
M = جرم واحد طول تیر (کیلوگرم بر متر
D = محیط در معرض گرمای تیر (میلی متر)
در رابطه ۱۰-پ۶-۱۳ زیرنویس ۱ مربوط به مشخصات نمونه آزمایشی تأیید شده مشابه و زیرنویس ۲ مربوط به مشخصات تیر مورد نظر است.
استفاده از رابطه مذکور در صورت برآورده شدن محدودیت های زیر مجاز است :
۱) نسبت M۲/D۲ تیر مورد نظر حداقل ۰.۰۲۲ باشد.
۲) ضخامت لایه حفاظتی (h۲) محاسبه شده کمتر از ۹.۵ میلی متر نباشد.
۳) برای تیرهای مهار شده مقطع تیر شرایط فشردگی را دارا باشد.