مقاومت و سختی مصالح با افزایش دما کاهش می یابد که این تغییرات باید در تحلیل اعضای سازه به شرح زیر در نظر گرفته شود :
۱) برای اعضای فولادی مقادیر (T)E و (T)G و (T)Fp و (T)Fy و (T)Fu در دماهای بالا به صورت نسبتی از مقادیر آن‌ها در دمای محیط (۲۰°C) در جدول ۱۰-پ۶-۳ ارائه شده است. (T)Fp حد خطی فولاد در دماهای بالا بوده که بر اساس نسبتی از تنش تسلیم مشخصه فولاد (Fy) بیان شده است.
۲) برای مصالح بتنی مقادیر (T)fc و (T)Ec و (T)ξcu در دماهای بالا به صورت نسبتی از مقادیر آن‌ها در دمای محیط (۲۰°C) در جدول ۱۰-پ۶-۴ ارائه شده است. برای بتن سبک مقدار (T)ξcu باید با توجه به نتایج آزمایشگاهی تعیین شود.
۳) برای پیچ های مقادیر (T)Fnt و (T)Fnv در دماهای بالا به صورت نسبی از مقادیر آن‌ها در دمای محیط (۲۰°C) در جدول ۱۰-پ۶-۵ ارائه شده است.