در طراحی به روش ضرایب بار و مقاومت (LRFD) دو دسته ضرایب ایمنی به شرح زیر در تحلیل و طراحی منظور می‌گردد :
الف) ضرایب بار (γ)، که مقدار آن‌ها به میزان عدم اطمینان در برآورد مقدار بارها و ایجاد بحرانی ترین شرایط در ترکیبات بارگذاری بستگی دارد مقدار این ضرایب بار باید مطابق با ترکیبات بارگذاری ارائه شده در مبحث ششم مقررات ملی ساختمان باشد. این ضرایب اکثراً بزرگتر از یک و ندرتاً برابر یک یا کوچک تر از یک هستند.
ب) ضرایب کاهش مقاومت (Φ)، که مقدار آن‌ها با توجه به دقت تئوری های مقاومت مصالح مورد استفاده نوع حالت حدی مقاومت تغییرات احتمالی مشخصات مصالح و رواداری های ابعادی مقطع تعیین می‌گردد. مقادیر ضریب کاهش مقاومت (Φ) در فصلهای ۱۰-۲ و ۱۰-۳ این مبحث برای هر عضو اتصال یا جزء سازه ای ارائه شده اند. این ضرایب عموماً کوچک تر یا حداکثر مساوی یک هستند.
در طراحی به روش مقاومت مجاز (ASD) نیز دو دسته ضرایب ایمنی به شرح زیر در تحلیل و طراحی منظور می‌گردد :
الف) ضرایب بار (γ) که از ترکیبات بار معرفی شده در مبحث ششم مقررات ملی ساختمان برای روش طراحی مقاومت مجاز به دست می آیند. این ضرایب اکثراً مساوی یک و ندرتاً کوچک تر از یک هستند.
ب) ضرایب اطمینان (Φ) که مقادیر آن‌ها با توجه به عدم قطعیت های طراحی نوع حالت حدی مقاومت و اهمیت عضو اتصال یا جزء سازه ای در فصل های ۱۰-۲ و ۱۰-۳ این مبحث معرفی شده است. مقادیر Φ عموماً بین ۱/۵ تا ۲/۰ در تغییر هستند.