فولاد سازه ای باید دارای مقاومت و شکل‌پذیری مناسب بوده و کاملاً جوش پذیر باشد. همچنین در بعضی از کاربردها فولاد سازه ای باید طاقت ضربه ای مطلوب داشته و در برابر جداشدگی لایه ای مقاوم باشد. حدود کمی هر یک از مشخصه های مورد اشاره در صورت نیاز باید در نقشه های اجرائی و مدارک فنی طرح معرفی گردیده با به استانداردی که مشخصه های مورد نظر را محدود نموده است، ارجاع داده شود.
در این مبحث مقدار مدول الاستیسیته (ضریب ارتجاعی) مصالح فولادی (E) مساوی ۱۰۰۰۰۰×۲ مگاپاسکال و مقدار نسبت پواسون مصالح فولادی (ν) مساوی ۰/۳ در نظر گرفته می‌شود. همچنین مطابق این مبحث تنش تسلیم مشخصه فولاد سازه ای (Fy) نباید از ۴۶۰ مگاپاسکال بیشتر باشد.
تبصره: کاربرد میله‌ها و کابل های بسیار پر مقاومت غیر قابل جوشکاری برای عناصر کششی و اتصال به وسیله دندانه شدن و کاربرد مهره یا اتصالات مخصوص فولاد پیش تنیدگی و کابل ها مجاز است. برای مشخصات فولادهای پیش تنیدگی و کابل ها به استانداردهای EN و ASTM مراجعه شود.
مطابق استانداردهای ۱۴۲۶۲ EN ۱۰۰۲۵،ISIRI و ۲-۶۳۰ ISO مصالح فولادی از نظر طاقت نمونه شیار داده شده شارپی به شرح زیر به سه رده J۰ , JR و J۲ طبقه بندی می شوند :
الف) رده JR: به رده ای از مصالح فولادی گفته می‌شود که طاقت نمونه شیار داده شده شارپی آن حداقل ۲۷ ژول در دمای ۲۰+ درجه سلسیوس باشد به لحاظ طاقت نمونه شیار داده شده شارپی شرایط پذیرش این رده آسان تر از شرایط پذیرش رده های J۰ و J۲ است.
ب) رده J۰: به رده ای از مصالح فولادی گفته می‌شود که طاقت نمونه شیار داده شده شارپی آن حداقل ۲۷ ژول در دمای صفر درجه سلسیوس باشد به لحاظ طاقت نمونه شیار داده شده شارپی شرایط پذیرش این رده آسان تر از شرایط پذیرش رده JR اما سخت گیرانه تر از شرایط پذیرش رده JR است.
پ) رده J۲: به رده ای از مصالح فولادی گفته می‌شود که طاقت نمونه شیار داده شده شارپی آن حداقل ۲۷ ژول در دمای ۲۰- درجه سلسیوس باشد به لحاظ طاقت نمونه شیار داده شده شارپی شرایط پذیرش این رده هم از شرایط پذیرش رده JR و هم از شرایط پذیرش رده J۰ سخت گیرانه تر است .
تصویر ۱
تصویر ۲
تصویر ۳
تصویر ۴