تأمین پایداری کل سازه و تمامی اجزای آن از الزامات تحلیل و طراحی است. مطابق الزامات این بخش پایداری کل سازه و تمامی اجزای آن در صورتی تأمین می‌شود که آثار ذکر شده در زیر به نحو مؤثری در تحلیل و طراحی آن‌ها لحاظ شده باشند.
(۱) تغییر شکل های محوری خمشی و برشی اعضای سازه و تغییر شکل های سایر اجزاء نظیر اتصالات که در جابجایی سازه مؤثرند.
(۲) آثار مرتبه دوم (شامل آثار P-δ و P-Δ)
(۳) نواقص هندسی (شامل کجی و ناشاقولی )
(۴) کاهش سختی اعضا ناشی از رفتار غیر الاستیک و اثر تنش‌های پسماند
(۵) عدم قطعیت در برآورد سختی و مقاومت
روش تحلیل مورد استفاده باید تمامی آثار فوق را لحاظ نماید به منظور حصول اطمینان از این اهداف استفاده از دو روش تحلیل مستقیم و طول مؤثر در طراحی برای تأمین پایداری سازه های فولادی و مختلط مجاز است.