الف) سطح مقطع كل عضو (Ag) برابر با مجموع سطح مقطع اجزای تشکیل دهنده آن و سطح مقطع هر جزء برابر با حاصل ضرب پهنای کل در ضخامت آن است برای نیمرخ نبشی پهنای کل عبارت است از مجموع پهناهای دو بال منهای ضخامت بال .
ب) سطح مقطع خالص عضو (An) برابر با مجموع حاصل ضربهای پهنای خالص اعضا در ضخامت مربوطه است. پهنای خالص عبارت است از پهنای کل منهای قطر سوراخ های عضو که به شرح زیر در نظر گرفته می‌شود :
۱- عرض سوراخ پیچ باید به اندازه دو میلی متر بزرگتر از ابعاد اسمی سوراخ منظور شود. ابعاد اسمی سوراخ در بخش ۱۰-۲-۹ تعریف شده است.
۲- اگر سوراخ های متعددی به شکل زنجیره (به صورت قطری یا زیگزاگ) در مسیر مقطع بحرانی احتمالی قرار داشته باشند برای محاسبه پهنای خالص باید از پهنای کل مورد بررسی مجموع قطر سوراخهای مسیر زنجیره را کم و به آن برای هر ردیف گام مورب در زنجیره یک مرتبه جمله s²/۴g را اضافه کرد که در آن در زنجیره مورد نظر :
s= فاصله مرکز تا مرکز هر دو سوراخ متوالی در امتداد طولی (راستای نیرو)
g= فاصله مرکز تا مرکز هر دو سوراخ متوالی در امتداد عرضی (راستای عمود بر امتداد نیرو)
۳- در مقطع نبشی گام عرضی برای سوراخهای واقع در روی دو بال متعامد عبارت خواهد بود. از جمع فواصل سوراخها تا پشت نبشی منهای ضخامت آن .
تبصره ۱: مقطع خالص بحرانی مقطعی است که در آن نسبت مقاومت کششی مورد نیاز به مقاومت کششی موجود حداکثر باشد.
تبصره ۲: در مواردی که در یک اتصال جوشی سوراخ یا سوراخ هایی تعبیه شده باشد نظیر تعبیه سوراخ جهت استفاده از جوش انگشتانه یا کام، سطح مقطع خالص عضو باید از مقطعی که از محل سوراخ یا سوراخها میگذرد مورد محاسبه قرار گیرد. به عبارت دیگر در مقطعی که یک جوش انگشتانه یا کام قطع شود فلز جوش نباید در محاسبه سطح مقطع خالص عضو منظور شود.