الزامات این بند مربوط است به تعیین مقاومت خمشی اسمی اعضای با مقطع نبشی تک که تحت اثر لنگر خمشی قرار دارد.
در نبشی های تک که در تمام طول خود به طور پیوسته در مقابل کمانش جانبی - پیچشی مهار شده باشند، طراحی بر اساس مشخصات هندسی محورهای x و y مجاز است. اما در نبشی هایی که در تمام طول خود فاقد مهار کافی در مقابل کمانش جانبی پیچشی هستند باید بر اساس مشخصات هندسی محورهای اصلی نبشی w و z طراحی شوند.
مقاومت خمشی اسمی (Mn) این نوع اعضا باید برابر کوچکترین مقدار محاسبه شده بر اساس حالت های حدی تسلیم کمانش جانبی پیچشی و کمانش موضعی ساق نبشی در نظر گرفته شود.
الف) تسلیم
(۷۸-۵-۲-۱۰) Mn=۱.۵My
که در آن :
FyS=My= لنگر تسلیم مقطع حول محور خمش
S = اساس مقطع الاستیک حول محور خمش
ب) کمانش جانبی - پیچشی
برای نبشی هایی که تحت اثر خمش حول محور اصلی ضعیف مقطع (محور z) باشند یا سایر حالاتی که در آن مقطع دارای مهار جانبی کافی در مقابل کمانش جانبی - پیچشی در تمام طول خود هستند لزومی به در نظر گرفتن حالت حدی کمانش جانبی - پیچشی نیست.
مقاومت خمشی اسمی نبشی های فاقد مهار جانبی کافی باید به شرح زیر تعیین شود:
در روابط فوق Mcr لنگر خمشی کمانش جانبی - پیچشی بوده و از روابط زیر تعیین می‌شود:
ب-۱) هرگاه خمش حول محور اصلی قوی نبشی (محور w) باشد:
که در آن :
Cb = ضریب اصلاح کمانش جانبی - پیچشی مطابق رابطه ۱۰-۲-۵-۱ که مقدار آن نباید بیشتر از ۱.۵ در نظر گرفته شود.
E= مدول الاستیسیته فولاد
Ag= مساخت مقطع نبشی
rz= شعاع ژیراسیون حول محور اصلی ضعیف
t= ضخامت ساق نبشی
Lb= طول مهار نشده عضو
βw= مشخصه هندسی مقطع نبشی برای در نظر گرفتن اثرات ساقهای نامساوی. برای حالتی که هر دو ساق نبشی برابر باشند مقدار βw برابر صفر منظور می‌شود. برای حالتی که ساق کوتاه در فشار است βw مثبت و برای حالتی که ساق بلند در فشار است βw منفی است (شکل ۱۰-۲-۵-۱). βw را میتوان بر اساس رابطه زیر محاسبه نمود:
که در آن :
Iw= ممان اینرسی مقطع حول محور اصلی قوی
z۰= فاصله مرکز برش تا مرکز سطح نبشی در راستای محور اصلی ضعیف مقطع
z و w= مختصات نقاط مقطع بر اساس محورهای قوی و ضعیف بر اساس شکل ۱۰-۲-۵-۱
ب-۲) هرگاه خمش حول محور یکی از محورهای هندسی مقطع (محور X یا y) نبشی با دو ساق مساوی باشد و نیروی محوری به آن اعمال نشود:
در این حالت My باید برابر با ۰.۸ مقدار لنگر تسلیم مقطع منظور شود.
در روابط فوق b پهنای کلی ساق نبشی است.
ب-۲-۲) اگر نبشی فقط در محل لنگر خمشی حداکثر دارای مهار جانبی در مقابل کمانش جانبی - پیچشی باشد در این حالت Mcr باید ۱.۲۵ برابر مقدار به دست آمده از روابط ۱۰-۲-۵-۸۱ یا ۸۲ و باید برابر با مقدار لنگر تسلیم مقطع منظور شود.
پ) کمانش موضعی ساق نبشی
حالت حدی کمانش موضعی ساق نبشی در حالتی کاربرد دارد که لبه آزاد ساق نبشی (پنجه نبشی) در فشار باشد.
پ-۱) برای مقاطع فشرده لزومی به در نظر گرفتن حالت حدی کمانش موضعی ساق نیست.
پ-۲) برای مقاطعی با ساق غیر فشرده :
پ-۳) برای مقاطعی با ساق لاغر :
که در آن :
b = پهنای کلی ساق فشاری نبشی
t = ضخامت ساق فشاری نبشی
Fy = تنش تسلیم مشخصه فولاد
E = مدول الاستیسیته فولاد
Sc = اساس مقطع الاستیک حول محور خمش نسبت به پنجه تحت فشار نبشی است و برای نبشیهای دو ساق مساوی که تحت اثر خمش حول یکی از محورهای x و y قرار دارند و در تمام طول خود فاقد مهار جانبی هستند .Sc برابر ۰.۸ اساس مقطع الاستیک حول محورهای x و y نسبت به دورترین تار فشاری مقطع در نظر گرفته می‌شود.
تصویر ۶۴
تصویر ۶۵
تصویر ۶۶
تصویر ۶۷
تصویر ۶۸
تصویر ۶۹
تصویر ۷۰
تصویر ۷۱