الف) الزامات عمومی
۱- در تیرها برشگیرهای مورد نیاز در هر یک از طرفین نقطه لنگر حداکثر مثبت یا منفی را می توان بین آن نقطه و نقاط مجاوری که دارای لنگر صفر هستند به طور یکنواخت توزیع نمود. لیکن مقدار برشگیر موجود بین هر بار متمرکز و نزدیکترین نقطه دارای لنگر صفر باید جهت حصول لنگر حداکثر مورد نیاز در نقطه اعمال بار کافی باشد.
۲- در تیرهای مختلط قطر برشگیرهای از نوع گل میخ باید مساوی یا کوچک تر از ۲۰ میلی متر باشد. فقط برای انتقال نیروهای برشی دیافراگم هایی از نوع دال بتنی توپر به تیر میتوان از برشگیرهای از نوع گل میخ تا قطر ۲۵ میلی متر استفاده نمود. همچنین قطر گل میخ ها نباید از ۲/۵ برابر ضخامت فلز پایه ای که گل میخ به آن جوش می‌شود، بیشتر شود، مگر اینکه گل میخ درست در امتداد جان مقطع فولادی قرار گیرد.
۳- طول برشگیرهای از نوع گل میخ نباید از چهار برابر قطر آن کوچک تر باشد.
۴- در اعضای مختلط با مقاطع فولادی و دال بتنی متکی بر آن پوشش بتن روی برشگیرهای از نوع گل میخ نباید از ۱۵ میلی متر و روی برشگیرهای از نوع ناودانی از ۲۰ میلی متر کوچک تر باشد.
۵- در دال های بتنی توپر متکی بر تیر فولادی ارتفاع برشگیرهای از نوع گل میخ و ناودانی نباید از نصف ضخامت دال بتنی کوچک تر در نظر گرفته شود.
ب) مقاومت برشی اسمی برشگیرهای از نوع گل میخ کلاهک دار
مقاومت برشی اسمی برشگیرهای از نوع گل میخ از رابطه زیر تعیین می‌شود :
که در آن :
Asa= سطح مقطع گل میخ
Ec= مدول الاستیسیته بتن
f'c= تنش فشاری مشخصه نمونه استوانه ای بتن
Fu= تنش کششی نهایی مصالح گل میخ
Rp و Rg= ضرایب اصلاحی مطابق جدول ۱۰-۲-۸-۴
در جدول فوق:
hr= ارتفاع اسمی کنگره ورق عرشه
wr= پهنای متوسط بتن داخل کنگره فولادی
* در صورتی که فاصله بین لبه بدنه گل میخ تا نصف ارتفاع عرشه فولادی بیشتر از ۵۰ میلی متر باشد این مقدار میتواند تا ۰/۷۵ افزایش یابد.
** برای گل میخ تکی
پ) مقاومت برشی اسمی برشگیرهای از نوع ناودانی
مقاومت برشی اسمی برشگیرهای از نوع ناودانی که بر بال فوقانی تیر فولادی متصل شده و در داخل دال بتنی قرار میگیرند بدون توجه به جهت قرارگیری ناودانی در طول تیر از رابطه زیر تعیین می‌شود:
که در آن:
tf= ضخامت متوسط بال ناودانی
tw= ضخامت جان ناودانی
la= طول ناودانی
f'c= تنش فشاری مشخصه نمونه استوانه ای بتن
Ec= مدول الاستیسیته بتن
مقاومت حاصل از رابطه ۱۰-۲-۸-۳۷ از طریق جوش ناودانی به بال تیر با در نظر گرفتن برون محوری ناودانی تأمین می‌گردد در صورت تأمین کلیه محدودیت های زیر طراحی جوش اتصال ناودانی به بال تیر میتواند بدون در نظر گرفتن اثر برون محوری ناودانی انجام پذیرد
• نسبت ضخامت بال به جان ناودانی بزرگتر از ۱ و کوچک تر از ۵.۵ باشد.
• نسبت ارتفاع ناودانی به ضخامت جان از ۸ بزرگ تر باشد.
• نسبت طول ناودانی به ضخامت بال آن از ۶ بزرگ تر باشد.
• نسبت شعاع ناحیه اتصال بین بال و جان ناودانی به ضخامت جان ناودانی بزرگتر از ۰.۵ و کوچک تر از ۱.۶ باشد.
ت) تعداد برشگیرهای مورد نیاز
تعداد برشگیرهای مورد نیاز در حد فاصل مقطع با لنگر خمشی حداکثر مثبت یا منفی و مقطع مجاور با لنگر صفر از تقسیم برش افقی به دست آمده از رابطه بندهای ۱۰-۲-۸-۳-۳-ت-۱ و ۱۰-۲-۸-۳-۳-ت-۲ بر مقاومت برشی اسمی یک برشگیر به دست آمده از روابط ۱۰-۲-۸-۳۶ یا ۱۰-۲-۸-۳۷ (حسب مورد) محاسبه می‌گردد. در حد فاصل یک بار متمرکز و نقطه مجاور با لنگر خمشی صفر باید به تعداد کافی برشگیر تعبیه شود تا ظرفیت خمشی لازم برای تحمل خمش حداکثر در محل بار متمرکز فراهم گردد.
ت) جزئیات بندی
۱- تعداد برشگیرهای مورد نیاز در هر طرف نقطه با لنگر خمشی حداکثر مثبت یا منفی باید به صورت یکنواخت با فواصل مساوی تا نقطه با لنگر خمشی صفر توزیع شوند. مگر اینکه توسط مهندس طراح راهکار دیگری با مستندات کافی ارائه شده باشد.
۲- در راستای عمود بر محور طولی تیر برشگیرها باید حداقل ۲۵ میلی متر پوشش جانبی از بتن داشته باشند.
۳- در امتداد محور طولی تیر فاصله برشگیرها تا لبه بتن برای بتنهای با وزن مخصوص معمولی نباید کوچک تر از ۲۰۰ میلی متر و برای بتنهای سبک کوچکتر از ۲۵۰ میلی متر باشد.
۴- فاصله مركز تا مرکز برشگیرهای از نوع گل میخ در راستای طولی تیر نباید کوچک تر از ۶ برابر قطر آن‌ها و در برشگیرهای از نوع ناودانی کوچک تر از ۴ برابر پهنای بال ناودانی در نظر گرفته شود. همچنین فاصله مرکز تا مرکز بین برشگیرهای از نوع گل میخ در امتداد عمود بر محور طولی تیر نباید کوچک تر از ۴ برابر قطر آن‌ها در نظر گرفته شود.
۵- حداکثر فاصله مرکز تا مرکز برشگیرها نباید از ۸ برابر ضخامت کل دال بتنی یا ۹۰۰ میلی متر بیشتر باشد.
تصویر ۳۹
تصویر ۴۰
تصویر ۴۱
تصویر ۴۲