الزامات این بند برای هر دو حالت نیروی متمرکز کششی تکی و مؤلفه کششی زوج نیروی ناشی از لنگر خمشی کاربرد دارد (شکل ۱۰-۲-۹-۲۳) در صورتی که طول بارگذاری شده در امتداد پهنای بال (bl) کوچک تر از ۰.۱۵bf باشد لزومی به در نظر گرفتن حالت حدی خمش موضعی بال مقابل نیروی متمرکز کششی نخواهد بود در غیر این صورت کنترل خمش موضعی بال در مقابل نیروی متمرکز کششی ضروری است.
مقاومت موجود بال در برابر خمش موضعی ناشی از نیروی متمرکز ،کششی در روش LRFD مساوی ΦRn و در روش ASD مساوی Rn/Ω بوده که در آنΦ(ضریب کاهش مقاومت) ، Ω (ضریب اطمینان) و Rn (مقاومت اسمی بال در برابر خمش موضعی ناشی از نیروی متمرکز کششی) به شرح زیر تعیین می شوند:
(۲۹-۹-۲-۱۰) Rn=۶.۲۵Fyttf²
Φ=۰.۹ (LRFD) , Ω=۱.۶۷ (ASD)
که در آن :
tf = ضخامت بال تحت نیروی کششی
Fyt = تنش تسلیم مشخصه بال
تبصره: در صورتی که نیروی متمرکز کششی در فاصله ای کمتر از ۱۰tf از انتهای عضو اثر نماید (e<۱۰tf)، مقدار Rn حاصل از رابطه ۱۰-۲-۹-۲۹ باید ۵۰ درصد کاهش یابد.
در صورتی که نیروی متمرکز کششی از مقاومت موجود بال در برابر خمش موضعی بیشتر باشد. تعبیه یک جفت سخت کننده عرضی مطابق با الزامات بند ۱۰-۲-۹-۱۰-۸ ضروری است.
تصویر ۱۲