در تعیین مقاومت های موجود پیچ ها و میله‌های دندانه شده، سطح مقطع اسمی پیچ ها خارج از ناحیه دندانه شده و میله‌های دندانه شده (خارج از ناحیه دندانه شده) ملاک است. همچنین در میله‌های دندانه شده از میلگرد آجدار ساخته می شوند، در تعیین مقاومت های موجود آن‌ها، سطح مقطع ناحیه تراشکاری شده (خارج از ناحیه دندانه شده) که عموماً کوچک تر از قطر زمینه میلگرد است ملاک محاسبه خواهد بود.
در اتصالات اتکایی و پیش تنیده در طراحی به روش LRFD مقاومت کششی و برشی طراحی مساوی ΦRn و در طراحی به روش ASD مقاومت کششی و برشی مجاز مساوی
Rn/Ω بوده که در آن مقدار Rn برای پیچ های معمولی پیچ های پر مقاومت و میله‌های دندانه شده باید بر اساس حالت های حدی گسیختگی کششی و برشی از رابطه زیر تعیین شود :
(۸-۹-۲-۱۰) Rn=FnAb
Φ=۰.۷۵ (LRFD) , Ω=۲.۰ (ASD)
در روابط فوق :
Ab = سطح مقطع اسمی پیچ یا میله دندانه شده
یادداشت ها :
[۱] برای تنش کششی اسمی پیچهای پر مقاومت تحت اثر تنش کششی ناشی از خستگی به آئین نامه های معتبر بین المللی رجوع شود.
[۲] در صورتی که در محل اتصال از ورق پرکننده استفاده شود رعایت ضوابط بند ۱۰-۲-۹-۵-ت الزامی است.
[۳] در پیچ های معمولی که طول گیره آن‌ها از پنج برابر قطرشان بیشتر است مقادیر فوق باید به ازای هر ۲ میلی متر طول اضافی گیره یک درصد کاهش داده شود.
[۴] در اتصالات انتهایی اعضای با بار محوری وقتی که فاصله اولین و آخرین پیچ در امتداد نیرو از ۹۵۰ میلی متر تجاوز کند این مقادیر را باید ۱۶.۷ درصد کاهش داد.
[۵] در جدول فوق ،Fu تنش کششی نهایی پیچ است.
تبصره: در اتصالات پیچی تحت اثر کشش خالص یا کشش ناشی از خمش هنگامی که لبه قطعه پیچ شده به لبه قطعه دیگر اتکا میکند در تعیین مقاومت مورد نیاز پیچ ها باید آثار ناشی از عمل اهرمی نیز در نظر گرفته شود.
