مقاومت اتکایی موجود برای مصالح مختلف تکیه گاهی در روش LRFD مساوی ΦcPp و در روش ASD مساوی Pp/Ωc بوده که در آن Φc (ضریب کاهش مقاومت) Ωc (ضریب اطمینان) و Pp (مقاومت اتکایی اسمی) بر اساس حالت حدی خرد شدگی مصالح تکیه گاهی به شرح زیر تعیین می شوند :
Φ=۰.۶۵ (LRFD) , Ω=۲.۳۱ (ASD)
الف) فشار مستقیم بر روی تکیه گاه مصالح بنایی یا سنگ آهکی یا ماسه سنگ متراکم و ماسه سیمان :
(۲۶-۹-۲-۱۰) Pp=FpAp
که در آن :
Ap = سطح اتکاء در تماس با تکیه گاه بر حسب میلی متر مربع
Fp = تنش اتکایی اسمی و مساوی ۶ مگاپاسکال
ب) فشار مستقیم بر روی تکیه گاه مصالح بنایی با آجر فشاری و ملات ماسه سیمان :
(۲۷-۹-۲-۱۰) Pp=FpAp
که در آن :
Ap = سطح اتکاء در تماس با تکیه گاه بر حسب میلی متر مربع
Fp = تنش اتکایی اسمی و مساوی ۴ مگاپاسکال
پ) فشار مستقیم بر روی تکیه گاه بتنی
که در آن :
f'c = تنش فشاری مشخصه نمونه استوانه ای بتن
A۱ = سطح ورق کف ستون یا ورق نشیمن در تماس با تکیه گاه بتنی
A۲ = حداکثر سطحی از تکیه گاه بتنی هم مرکز با ورق کف ستون یا ورق نشیمن که در پلان و عمق تکیه گاه بتنی مطابق شکل ۱۰-۲-۹-۲۲ محدود می‌شود. این سطح قاعده تحتانی یک هرم ناقص را تشکیل میدهد که قاعده فوقانی آن همان ورق کف ستون یا ورق نشیمن بوده و یال هرم دارای شیب یک به دو در صفحه قائم است.
تصویر ۱۰
تصویر ۱۱