الف) مقاومت موجود در طراحی به روش LRFD برابر با مقاومت طراحی (ΦRn) و در طراحی به روش ASD برابر با مقاومت مجاز (Rn٫Ω) است. مقاومت موجود سیستم های باربر جانبی لرزه ای اعضا و اتصالات باید بر اساس ضوابط فصل های ۱۰-۱ و ۱۰-۲ تعیین شوند، مگر آنکه در این فصل فصل (۱۰-۳) ضابطه دیگری الزام شده باشد.
ب) در مواردی که مقاومت مورد نیاز اعضا اجزاء و اتصالات بر اساس ترکیبات بارگذاری شامل زلزله طرح (E) یا زلزله تشدید یافته (Emh) تعیین می‌شود مقدار ضریب کاهش مقاومت (Φ) و ضریب اطمینان (Ω) باید بر اساس مقادیر داده شده در فصل ۱۰-۲ تعیین شود. اما در مواردی که مقاومت مورد نیاز اعضا اجزاء و اتصالات بر اساس ترکیب بارگذاری شامل زلزله محدود به ظرفیت (Ecl) تعیین می‌شود ضریب کاهش مقاومت (Φ) و ضریب اطمینان (Ω) برای حالت های حدی تسلیم (حالت های حدی شکل پذیر) به جای ۰.۹ و ۱.۶۷ باید به ترتیب برابر ۱.۰ و ۱.۵ و برای حالت های حدی گسیختگی (حالت های حدی غیر شکل پذیر و ترد) به جای ۰.۷۵ و ۲.۰۰ باید به ترتیب برابر ۰.۹ و ۱.۶۷ در نظر گرفته شود.