الف) مقاومت برشی مورد نیاز تیر (Vr) باید با استفاده از تعادل استاتیکی بارهای ثقلی (با ضرایب بار مربوطه) که با اثر برش ناشی از نیروی زلزله محدود به ظرفیت مؤلفه خمش در دو انتهای تیر (VEcl) ترکیب می‌شوند تعیین شود. با توجه به شکل ۱۰-۳-۳-۱-۱، مقدار VEcl از رابطه زیر تعیین می‌شود:
(۱-۱-۳-۳-۱۰) VEcl = ۲[۱.۱RyMp]/(αsLcf)
در رابطه‌ی فوق :
Lcf = طول دهانه آزاد تیر
Ry = نسبت تنش تسلیم مورد انتظار به تنش تسلیم مشخصه مصالح تیر مطابق مقادیر جدول ۱۰-۳-۲-۱
Mp = لنگر پلاستیک مقطع تیر در محل اتصال تیر به ستون
αs = برابر ۱.۰ در روش LRFD و برابر ۱.۵ در روش ASD
تبصره: در کنترل کفایت مقطع تیرهای نورد شده برای تأمین مقاومت برشی مورد نیاز، مقاومت برشی موجود آن را که بر اساس ضوابط بخش ۱۰-۲-۶ محاسبه می‌شود، می توان در Ry ضرب کرد.
ب) در صورتی که مقطع تیر در فاصله بین دو ستون ثابت باشد مقاومت خمشی مورد نیاز تیر صرفاً بر اساس ترکیبات بارگذاری متعارف تعیین می‌شود و نیازی به کنترل اضافی نیست. در غیر این صورت علاوه بر آن محاسبات مقاومت خمشی مورد نیاز تیر در طول آن بر اساس لنگر پلاستیک مقطع تیر در محل اتصال تیر به ستون با استفاده از تعادل استاتیکی بارهای ثقلی با ضرایب بار مربوطه که با اثر برش ناشی از نیروی زلزله محدود به ظرفیت به ترتیبی که در بند (الف) ذکر شد ترکیب می‌شوند تعیین می‌گردد. در این حالت در کنترل کفایت مقطع تیر برای تأمین مقاومت خمشی مورد نیاز مقاومت خمشی موجود تیر را که بر اساس ضوابط بخش ۱۰-۲-۵ این مبحث محاسبه می‌شود میتوان در Ry ضرب کرد.
پ) مقاومت محوری مورد نیاز تیر در صورت وجود باید بر اساس ترکیبات بارگذاری متعارف تعیین شود.
تصویر ۱