در حالت های زیر لازم است ورقهای پیوستگی در مقابل بال های تیر یا ورقهای پوششی اتصال بال بالایی و پایینی تیرهای متصل شونده به ستون تعبیه شود:
الف) در اتصالاتی که تیر به وجه یک ستون قوطی شکل متصل شده باشد. در این گونه مقاطع ابعاد ورقهای پیوستگی باید بر اساس کل مقاومت مورد نیاز در وجه ستون (مطابق بند ت) و بدون توجه به مقاومتهای موجود ستون در برابر آن و با رعایت بند (ث) تعیین شود.
ب) در اتصالاتی که تیر به بال یک ستون H شکل متصل شده و ضخامت بال ستون کمتر از یک ششم عرض بال یا ورق اتصال باشد. در این گونه موارد ورقهای پیوستگی باید الزامات بند (ت) را تأمین نمایند.
پ) در اتصالاتی که تیر به بال یک ستون جعبه ای ساخته شده از مقطع I یا IPB متصل شده باشد. و ضخامت بال ستون کمتر از یک دوازدهم عرض بال یا ورق اتصال باشد. در این گونه موارد ورقهای پیوستگی باید الزامات بند (ث) را تأمین نمایند.
ت) در صورتی که در محل اتصال بال تیر یا ورقهای روسری یا زیرسری به بال ستون، مقدار مقاومت مورد نیاز از مقادیر مقاومت موجود که بر اساس ضوابط بند ۱۰-۲-۹-۱۰ محاسبه می‌شود، تجاوز نماید. برای محاسبه این مقاومت مورد نیاز لازم است مقدار مقاومت خمشی مورد نیاز در محل اتصال تیر به ستون که بر اساس ضوابط بند ۱۰-۳-۳-۳-۸-الف محاسبه می‌شود. ملاک عمل قرار گیرد. در این گونه موارد ورقهای پیوستگی باید الزامات بند (ث) را تأمین نمایند.
یادداشت: در اتصالاتی که تیر از طریق جوش بال یا ورقهای اتصال به ستون متصل می‌شود. در محل اتصال بال تیر یا ورقهای روسری یا زیرسری به ستون مقدار مقاومت مورد نیاز (Pf) می تواند از رابطه زیر تعیین شود:
در رابطه ۱۰-۳-۳-۳-۱۲ ،Mf مقدار مقاومت خمشی مورد نیاز در محل اتصال تیر به ستون است که بر اساس ضوابط بند ۱۰-۳-۳-۳-۸-الف محاسبه می‌شود. *d فاصله بین مراکز سطح بال های تیر یا ورقهای روسری و زیرسری بوده و αs برابر ۱.۰ در روش LRFD و برابر ۱.۵ در روش ASD است.
ث) در حالت هایی که با توجه به ضوابط فوق تعبیه ورقهای پیوستگی در مقابل بال های تیر یا ورقهای پوششی اتصال بال بالایی و پایینی تیرهای متصل شونده به ستون الزامی‌باشد. این ورق‌ها علاوه بر تأمین الزامات بخش ۱۰-۲-۹-۱۰ باید دارای شرایط زیر نیز باشند :
۱- طول ورقهای پیوستگی باید برابر با فاصله خالص دو بال ستون باشد.
۲- پهنای ورقهای پیوستگی در ستون های با مقطع قوطی شکل باید برابر فاصله خالص دو جان مقطع ستون بوده و در ستون های با مقطع H شکل مجموع پهنای ورقهای پیوستگی در هر طرف جان مقطع ستون نباید از پهنای بال تیر یا پهنای ورق پوششی اتصال کمتر باشد.
۳- ضخامت ورقهای پیوستگی نباید از ۵۰% ضخامت بال تیر یا ضخامت ورقهای پوششی اتصال ورقهای روسری و زیرسری در اتصالات گیرداری که در امتداد مورد نظر فقط به یک وجه ستون متصل هستند و از ۷۵% ضخامت بال ضخیم تر تیرها یا ضخامت ورق ضخیم تر پوششی اتصال ورقهای روسری و زیرسری در اتصالات گیرداری که در امتداد مورد نظر به هر دو وجه ستون متصل هستند کمتر در نظر گرفته شود.
۴- جوش ورقهای پیوستگی به بال ستون باید از نوع جوش شیاری با نفوذ کامل باشد. در صورتی که ضخامت ورق پیوستگی کوچک تر یا مساوی ۲۰ میلی متر باشد، استفاده از جوش گوشه دو طرفه نیز مجاز است. در صورت استفاده از جوش گوشه دو طرفه در هر طرف بعد آن نباید از ۰.۷۵ ضخامت ورق پیوستگی کوچک تر در نظر گرفته شود.
۵- جوش ورقهای پیوستگی به جان ستون با ورقهای تقویتی جان (ورق مضاعف) باید از نوع جوش شیاری با جوش گوشه دو طرفه باشد. در صورت استفاده از جوش گوشه دو طرفه مقاومت مورد نیاز این جوش ها میتواند برابر مقاومت برشی موجود ورق پیوستگی در تماس با جان ستون یا ورق مضاعف در نظر گرفته شود.
تصویر ۹
تصویر ۱۰