در قاب های مهاربندی شده همگرای ویژه اگر اتصال ورق گاست (ورق اتصال) هم به تیر و هم به ستون صورت گیرد در این صورت اتصال تیر به ستون باید مطابق یکی از حالت های زیر باشد:
الف) پیکربندی اتصال مطابق ضوابط بند ۱۰-۲-۹-۱-۲-الف به صورت یک اتصال ساده (مفصلی) باشد به نحوی که حداقل ۰.۰۲۵ رادیان قابلیت دوران داشته باشد. در شکل ۱۰-۳-۴-۲-۲ چند نمونه از پیکربندی های متداول اتصال مفصلی تیر به ستون که این الزام قابلیت دوران را تأمین می نمایند. نشان داده شده است .
ب) پیکربندی اتصال به صورت یک اتصال گیردار باشد و مقاومت خمشی مورد نیاز اتصال که باید همراه با مقاومت های مورد نیاز اتصال مهاربندها در نظر گرفته شود حداقل برابر کوچک ترین دو مقدار زیر باشد:
۱- حداکثر مقاومت خمشی مورد انتظار تیر برابر ۱.۱RyMp/αs که در آن Mp لنگر پلاستیک مقطع تیر Ry برابر نسبت تنش تسلیم مورد انتظار به تنش تسلیم مشخصه فولاد تیر و αs برابر ۱.۰ در روش LRFD و برابر ۱.۵ در روش ASD است .
۲- مجموع حداکثر مقاومت خمشی مورد انتظار ستون های بالا و پایین اتصال برابر برابر (αs)/(ΣRyFyZ)۱.۱ که در آن Z برابر اساس مقطع پلاستیک مقطع ستون ، Ry برابر نسبت تنش تسلیم مورد انتظار به تنش تسلیم مشخصه فولاد ستون و Fy برابر تنش تسلیم مشخصه فولاد ستون است.
پ) اتصال تیر به ستون به صورت یک اتصال صلب خمشی مطابق الزامات اتصالات گیردار در قاب های خمشی معمولی طراحی شود.
تصویر ۴