ضریب اصلاح مقاومت فشاری (β) باید بر اساس نسبت حداکثر نیروی فشاری به حداکثر نیروی کششی نمونه آزمایش شده مطابق نتایج آزمون تأیید مهاربندهای کمانش تاب معرفی شده در بخش ۱۰-۳-۹ در تغییر شکل های مورد انتظار مهاربند محاسبه شود. تغییر شکل مورد انتظار مهاربند باید بر اساس تغییر شکل نسبی طبقه که در بند ۱۰-۳-۴-۴-۲ مشخص شده، در نظر گرفته شود. برای تعیین مقدار β باید حداقل دو آزمون انجام شود و بزرگترین مقدار به دست آمده از این دو آزمون به عنوان مقدار ضریب اصلاحی در نظر گرفته شود. مقدار β در هر حال نباید کوچک تر از ۱.۰ در نظر گرفته شود.
ضریب اصلاح سخت شوندگی کرنش (ω) باید بر اساس نسبت مقاومت کششی حداکثر نمونه آزمایش شده مطابق آزمون تأیید مهاربندهای کمانش تاب معرفی شده در بخش ۱۰-۳-۹ در تغییر شکل های مورد انتظار به مقاومت تسلیم اندازه‌گیری شده نمونه آزمایشی (Pysc) محاسبه شود. برای تعیین مقدار باید حداقل دو آزمون انجام شود و بزرگترین مقدار به دست آمده از این دو آزمون به عنوان مقدار ضریب اصلاحی در نظر گرفته شود. در صورتی که فولاد هسته مرکزی نمونه آزمایش شده با مهاربند اصلی سازگار نباشد ضریب اصلاحی ω باید بر اساس آزمایش کششی استاندارد بر روی مصالح هسته مهاربند در نظر گرفته شود.