در این نوع اتصال استفاده از مقاطع نورد شده I یا H شکل و مقاطع ساخته شده دارای مقطع I یا H شکل به عنوان تیر مجاز است. همچنین :
(۱) عمق مقطع تیر نباید از ۱۲۰۰ میلی متر بیشتر باشد.
(۲) جرم تیر نباید از ۷۰۰ کیلوگرم بر متر بیشتر باشد.
(۳) ضخامت بال مقطع تیرها نباید از ۵۵ میلی متر بیشتر باشد.
(۴) طول ناحیه بال با پهنای متغیر (Ls) نباید از ۰.۷۵db و bbf (هر کدام بزرگ تر باشد)، کوچک تر در نظر گرفته شود که در آن db عمق کلی مقطع تیر و bbf پهنای بال تیر در ناحیه بال یکنواخت است (شکل ۱۰-۳-۷-۱۴). همچنین شیب پهنای ناحیه بال متغیر نباید از ۳۰ درجه بیشتر باشد. انتخاب نهایی این مقادیر بر اساس تأمین كلیه الزامات مربوط به مقاومت موجود لازم تیر در مقطع شروع پهن شدن بال و انتهای تیر و نیز کنترل رابطه ۱۰-۳-۷-۹ صورت می‌گیرد. در این نوع اتصال به عنوان یک گزینه دیگر می توان پهنای بال را مطابق شکل ۱۵-۷-۳-۱۰ افزایش داد.
(۵) در دو انتهای تیر ناحیه حفاظت شده باید برابر فاصله از بر ورق دیافراگم تا نصف عمق مقطع تیر بعد از محل شروع ناحیه بال با پهنای متغیر به سمت وسط تیر در نظر گرفته شود.
(۶) محل تشکیل مفصل پلاستیک (Sh) در روی تیر در محل شروع ناحیه بال با پهنای متغیر در نظر گرفته می‌شود.
(۷) نسبت دهانه آزاد تیر به عمق آن نباید از ۷ برای قاب های خمشی ویژه و از ۵ برای قاب های خمشی متوسط کمتر در نظر گرفته شود.
(۸) وصله لب به لب ورق بال تیر با جوش شیاری با نفوذ کامل در محل شروع پهن شدن آن، در صورتی که اولاً وصله جان تیر حداقل به اندازه عمق تیر به سمت میانه تیر از وصله بال فاصله داشته باشد و ثانیاً در کارخانه با صد درصد آزمایشات غیر مخرب کنترل گردد، مجاز است.
تصویر ۲۲