اتصالات گیردار پیشنهادی باید با انجام آزمایش ها، مطالعات تحلیلی پشتیبان و ارائه روش های طراحی تائید شوند. مجموعه این مدارک باید نشان دهد که اتصال قادر به تحمل تغییر شکل های دورانی متناظر با تغییر مکان نسبی طبقه به میزانی حداقل برابر مقادیر مورد نظر بند ۱۰-۳-۳-۲-۶ برای استفاده در قاب های خمشی متوسط یا بند ۱۰-۳-۳-۳-۸ برای استفاده در قاب های خمشی ویژه، حسب مورد، است. تمام حالت های حدی که بر سختی مقاومت و شکل‌پذیری اتصال تأثیر می گذارند باید شناسایی شده و اثر متغیرهای طراحی بر آن‌ها مورد توجه قرار گیرد.