نمونه مهاربند تنها باید در جزئیات ساخت و مشخصات مصالح تا حد امکان مشابه مهاربند اصلی باشد. همچنین :
الف) طراحی نمونه مهاربند تنها
از روش طراحی مدون و مکتوب یکسانی در طراحی نمونه آزمایش و مهاربند اصلی استفاده شود. محاسبات طراحی باید حداقل موارد زیر را نشان دهند :
۱- حاشیه ایمنی محاسبه شده برای پایداری کمانش کلی مهاربند اصلی مساوی یا بیشتر از نمونه آزمایش باشد.
۲- حاشیه های ایمنی مورد اشاره در بند فوق باید تفاوت مشخصات مصالح شامل سختی تنش تسلیم، تنش نهایی و کرنش نهایی را جبران نمایند.
ب) ساخت نمونه آزمایش
نمونه آزمایش و مهاربند اصلی با رویه های همسان کنترل کیفیت ساخته شوند.
پ) برای همسان بودن نمونه آزمایش و مهاربند اصلی نمونه آزمایش باید ضوابط زیر را برآورده نماید :
۱- شكل مقطع و وضعیت قرارگیری هسته فولادی آن با مهاربند اصلی یکسان باشد.
۲- مقاومت جاری شدن محوری هسته فولادی مهاربند (Pysc) کمتر از ۳۰% یا بیشتر از ۱۲۰% مهاربند اصلی نباشد که این مقاومت از ضرب سطح مقطع هسته (Asc) در تنش تسلیم آن (Fy) حاصل از آزمایش کشش استاندارد به دست می آید.
ت) جزئیات اتصال
جزئیات اتصال نمونه آزمایش باید تا حد امکان نماینده جزئیات اتصال مهاربند اصلی باشد.
ث) مصالح
۱- هسته فولادی شرایط زیر برای هسته فولادی نمونه آزمایش باید برآورده شود :
• تنش تسلیم مشخصه هسته فولادی نمونه آزمایش و نمونه اصلی باید یکسان باشند.
• تنش تسلیم مصالح هسته فولادی حداقل ۹۰% تنش تسلیم هسته مهاربند اصلی به دست آمده از آزمایش کشش استاندارد باشد.
• حداقل تنش و کرنش نهایی مشخصه نمونه آزمایش از مهاربند اصلی بیشتر نباشد.
۲- سیستم محدود کننده کمانش مصالح مصرفی در سیستم محدود کننده کمانش در نمونه آزمایش و مهاربند اصلی یکسان باشند.
ج) اتصالات
اتصالات جوشی پیچی و پینی نمونه آزمایش حتی الامکان مانند مهاربند اصلی باشد.