الف) پیچ های معمولی
پیچ های معمولی که از آن‌ها فقط در اتصالات اتکایی غیر پیش تنیده استفاده می‌شود، از فولاد با تنش کششی نهایی (Fu) از ۴۰۰ تا ۶۰۰ مگاپاسکال ساخته می شوند و قابل پیش تنیدگی نیستند.
ب) پیچ های پر مقاومت
پیچ های پر مقاومت که در سازه های فولادی از آن‌ها در اتصالات اتکایی پیش تنیده و لغزش بحرانی استفاده می‌شود، از فولادهای پر مقاومت با تنش کششی نهایی ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ مگاپاسکال ساخته می شوند. برای استفاده در اتصالات پیش تنیده و لغزش بحرانی مطابق استاندارد ۱۴۳۹۹ EN این نوع پیچ ها در دو دسته HR و HV تولید می شوند. دسته HR شامل مجموعه پیچ و مهره ۸.۸ ، ۱۰.۹ و ۱۲.۹ بوده و منطبق بر استاندارد ۳-۱۴۳۹۹ EN هستند. دسته HV شامل مجموعه پیچ و مهره ۱۰.۹ و ۱۲.۹ بوده و منطبق بر استاندارد ۴-۱۴۳۹۹ EN هستند. مطابق استاندارد ASTM F۳۱۲۵ این پیچ ها شامل رده های A۳۲۵ و A۴۹۰ می شوند.
در هر حال در اتصالات پیش تنیده و لغزش بحرانی فقط از پیچ های پر مقاومتی میتوان استفاده کرد که دارای قابلیت پیش تنیدگی باشند.
پ) میل مهارها
مشخصات مکانیکی میل مهارها باید منطبق بر استاندارد ۸۹۸۱ ISO باشد یا از فولاد گرم نورد شده مطابق استاندارد ۲-۱۰۰۲۵ EN تا ۴-۱۰۰۲۵ EN استفاده شود. استفاده از میلگردهای ساده و آجدار ساختمانی با کرنش نهایی حداقل ۱۲ درصد و با طول نشانه ۱۰ برابر قطر میلگرد نیز در صورتی که در مدارک طرح مشخص شده باشد مجاز است. در این صورت فولاد مصرفی باید مطابق استاندارد ملی ۳۱۳۲ یا استاندارد ۱۰۰۸۰ EN بوده و رده آن مشخص شده باشد. همچنین میتوان از رده های مختلف استاندارد ASTM F۱۵۵۴ نیز استفاده نمود.
در مواردی که میل مهارها از میلگردهای آجدار ساخته می‌شوند در تعیین مقاومت های اسمی سطح مقطع اسمی ناحیه تراشکاری شده میلگرد آجدار (که عموماً کوچک تر از قطر زمینه میلگرد است)، ملاک محاسبه خواهد بود.