الف) مشخصات سازنده الکترود و نام تجاری آن مشخص باشد.
ب) محدودیت های حرارت ورودی برای جوش های بحرانی لرزه ای مطابق آیین نامه های معتبر رعایت شود.
پ) روش های مجاز جوشکاری شامل FCAW، SAW، SMAW و روش GMAW است.
ت) الکترود مورد استفاده در جوش های بحرانی لرزه ای باید از رده E۸۰،E۷۰ و E۹۰ باشند. خواص مکانیکی الکترودهای مورد استفاده در این نوع جوش ها باید مطابق جدول ۱۰-۴-۳۱ باشد.
ث) سطح هیدروژن الکترودهای جوشکاری و ترکیب پودر الکترود باید حداقل H۱۶ و مطابق الزامات آیین نامه های معتبر باشد.
ج) حداکثر دمای بین عبورهای الکترود از یک نقطه مساوی ۳۰۰ درجه سلسیوس است که باید در فاصله ۲۵ تا ۷۵ میلی متری درز جوش اندازه‌گیری شود.
الف) تشخیص صلاحیت جوشکاران برای جوش های بحرانی لرزه ای که جهت جوشکاری بال پایین تیر به ستون از طریق سوراخ دسترسی انجام می‌شود باید مطابق آیین نامه های معتبر انجام پذیرد.
ب) همه جوشکاران باید دارای کدهای شناسایی باشند.
پ) جوشکاری تحت حفاظت گاز نباید در معرض باد با سرعت بیش از ۵ کیلومتر بر ساعت انجام پذیرد.
ت) در جوش های شیاری با نفوذ کامل در صورت عدم استفاده از پشت بند باید ریشه جوش تا فلز سالم از پشت شیارزنی و با فلز جوش پر شود. بریدگی های ناشی از جوشکاری باید اصلاح شوند.
ث) در صورت نیاز به جوش های گوشه تقویتی در محل برداشتن پشت بند حداقل بعد آن باید ۸ میلی متر باشد. ساق مجاور بال تیر باید به نحوی باشد که پنجه جوش بر روی فلز پایه قرار گیرد. در صورتی که سطح جوش گوشه تقویتی و فلز پایه به وسیله سنگ زدن صاف شده باشد. نیازی به امتداد دادن جوش گوشه تا فلز پایه نیست ( شکل ۱۰-۴-۲۳)
ج) جهت جوشکاری پشت بند فولادی دائمی به ستون حداقل بعد جوش گوشه باید ۸ میلی متر باشد.
چ) پشت بند فولادی دائمی در درزهای بین بال تیر و بال ستون نباید به بال تیر جوش یا خال جوش شود.
ح) ورق‌های گوشواره ای (ناودان های انتهای جوش) باید حداقل به اندازه ۲۵ میلی متر یا ضخامت قطعه هر کدام بزرگتر بود از لبه درز امتداد داشته باشند و نیازی نیست که بلندتر از ۵۰ میلی متر باشند.
خ) در ناحیه حفاظت شده خال جوش های متصل کننده ورق گوشواره ای (ناودان انتهای جوش) باید داخل درز جوش اجرا شوند.
د) پس از برداشتن ورق گوشواره ای ناودان انتهای جوش حداکثر ناهمواری سطح بال اعضای متصل شونده تا ۱۳ میکرومتر قابل قبول است (شکل ۱۰-۴-۲۴)
ذ) قطعه کلگی انتهایی مطابق شکل ۱۰-۴-۲۵ نباید به صورت مستقیم در انتهای درز جوش شیاری قرار گیرد؛ مگر اینکه پس از ورق گوشواره ای (ناودان جوش) نصب شده و در پایان جوشکاری به همراه ورق گوشواره ای برداشته شود.
ر) در جوشکاری جوش شیاری با نفوذ کامل اتصال بال پایین تیر به بال ستون با استفاده از سوراخ دسترسی جوش باید موارد زیر رعایت شود :
۱) توقف جوشکاری درست در زیر جان تیر اتفاق نیفتد.
۲) قبل از شروع عبورهای بعدی جوشکاری هر عبور باید در کل عرض بال تکمیل شده باشد.
۳) محل وقفه های جوشکاری هر عبور در مقایسه با وقفه های عبور قبل از آن باید در سمت مخالف نسبت به جان تیر باشد.
ز) الزامات عنوان شده در جدول ۱۰-۴-۳۲ در خصوص برداشتن ورق گوشواره ای ناودان انتهای جوش و پشت بند باید رعایت شود.
ژ) ایجاد ملحقات جوشی از جمله جوش گل میخ ها و بست های نگهدارنده و سایر موارد در ناحیه حفاظت شده ممنوع است.
س) بریدگی ها و زخم ها در ناحیه حفاظت شده باید با شیب ۱ به ۵ در امتداد موازی محور عضو و ۱ به ۲.۵ در امتداد عمود بر آن سنگ زنی و اصلاح شود.
ش) پیش گرمایش برای تمام خال جوشکاری ها باید مطابق دستور العمل جوشکاری (WPS) باشد.
ص) در ناحیه حفاظت شده هیچگونه خال جوش خارج از درز جوش مجاز نیست و خال جوش های اشتباه باید با سنگ زنی برداشته شئند .
ط) جوشکاری خارج ناحیه K در محل اتصال ورق پیوستگی به جان ستون باید مطابق شکل های ۲۴-۴-۱۰ - الف و ب انجام پذیرد و پس از ۴۸ ساعت از اتمام جوشکاری تا محدوده ۷۵ میلی متری ، آزمایش MT شود .
ظ) برای جزئیات اتصال ورق مضاعف جان به مقاطع نورد شده باید از شکل ۱۰-۴-۲۷ و جدول ۱۰-۴-۳۳ در دستور العمل جوشکاری استفاده شود.
تصویر ۸
تصویر ۹
تصویر ۱۰
تصویر ۱۱
تصویر ۱۲
تصویر ۱۳
تصویر ۱۴
تصویر ۱۵