١٢-٥-٢-١ نرده حفاظتی موقت حفاظی است قائم که باید برای جلوگیری از سقوط افراد در موارد مندرج در بند ١٢-٢-٣-١ که ارتفاع سقوط بیش از ١٢٠ سانتیمتر باشد نصب گردد.
١٢-٥-٢-٢ ارتفاع نرده حفاظتی موقت از کف طبقه یا سکوی کار نباید از ۰/۹ متر کمتر و از ۱/۱۰ متر بیشتر باشد. همچنین ارتفاع نرده حفاظتی موقت راه پله و سطوح شیبدار نباید از ۰/۷۵ متر کمتر و از ۰/۸۵ متر بیشتر باشد.
١٢-٥-٢-٣ نرده حفاظتی باید در فواصل حداکثر ٢ متر، دارای پایههای عمودی بوده و ساختمان و اجزای سازه آن با توجه به مفاد مبحث "بارهای وارده بر ساختمان (مبحث ششم مقررات ملی ساختمان)" و آییننامه "بارگذاری پلها (نشریه ١٣٩ دفتر تحقیقات و معیارهای فنی معاونت برنامه - ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری)" دارای چنان مقاومتی باشند که بتوانند در مقابل نیروها و ضربههای وارده در تمام جهات مقاومت نمایند. به علاوه نرده باید مقاومت لازم را برای مواقعی که در معرض برخورد با وسایل نقلیه و سایر وسایل متحرک قرار میگیرد، داشته باشد.
١٢-٥-٢-٤ در اجزای نرده حفاظتی که شامل پاخور، نرده بالایی و نرده میانی میباشد، نباید قسمتهای تیز و برنده وجود داشته باشد.