۱-۲-۲-۱۵ جانمایی آسانسور
طراح باید محل صحیح قرارگیری آسانسور در ساختمان را با توجه به معیارهای سهولت دسترسی، سهولت رفت و آمد مسافران و هدایت آن ها به سمت آسانسور تعیین نماید، به گونه ای که آسانسور در مرکز (مراکز) حرکتی و ترافیکی ساختمان قرار گرفته و بتوان با کمترین حرکت و جابهجایی مسافر یا بار، از نقاط مختلف ساختمان به آن ها دسترسی پیدا کرد.
۱-۱-۲-۲-۱۵ حداکثر مسافت از در ورودی ساختمان یا آپارتمان ها تا در آسانسور در هر طبقه ۴۰ متر میباشد.
۲-۱-۲-۲-۱۵ آسانسورها باید به نحوی جانمایی شوند که مسافت طی شده توسط مسافران برای سوار شدن به هر کابین، حداقل ممکن باشد.
۳-۱-۲-۲-۱۵ در صورتی که تعداد آسانسور سه دستگاه یا کمتر باشد می توان آنها را در یک چاه قرار داد. اگر تعداد آسانسور چهار دستگاه باشد باید حداقل در دو چاه مجزا قرار گیرند و در صورتیکه بیش از چهار دستگاه باشند حداکثر چهار دستگاه آسانسور می توانند در یک چاه مشترک قرار گیرند.
۴-۱-۲-۲-۱۵ ورود و خروج افراد از آسانسور به طبقات و بالعکس باید به راحتی و بدون تداخل حرکتی صورت گیرد و فضای کافی جهت انتظار، در ورودی ها و خروجی ها در نظر گرفته شود.
راهروهای مقابل آسانسورها باید طبق ابعاد مندرج در جدول (۱۵-۲-۲-۱-۴) طراحی گردد.
۵-۱-۲-۲-۱۵ در هتل ها، بیمارستان ها و ساختمان های مسکونی لازم است برای جلوگیری از انتقال سر و صدای ناشی از عملکرد و حرکت آسانسور تمهیدات لازم پیش بینی گردد و چاه آسانسور از اتاق های بستری یا خواب دور باشد.
۲-۲-۲-۱۵ چاه آسانسور
۱-۲-۲-۲-۱۵ ابعاد چاه آسانسور باید متناسب با ظرفیت کابین، نوع در و سرعت آسانسور طراحی شود (پیوست ۲).
تبصره: درصورتی که دیواره های اطراف چاه آسانسور بتنی باشد طراح باید صفحات آهنی یا پروفیل های فلزی مخصوص جهت نصب اجزای آسانسور را در محل های مورد نیاز پیش بینی نماید. در صورتی که سازه اطراف چاه آسانسور فلزی باشد، لازم است پیش بینی های لازم جهت اتصال اجزای آسانسور به سازه ساختمان به عمل آید. استفاده از بولت های مخصوص بتن یا بولت های مخصوص دیوارهای آجری که قابلیت تحمل نیروهای وارده بر اجزای مرتبط را دارند مجاز میباشد. در شرایطی که این اجزا دارای عملکرد کششی باشند، استفاده از صفحات آهنی که به وسیله تفنگ های چاشنی دار در بتن کار گذاشته می شوند مجاز نیست.
۲-۲-۲-۲-۱۵ برای جلوگیری از اضافه بار (بار بیش از ظرفیت آسانسور)، مساحت کابین باید محدود گردد. بدین منظور ضمن توجه به ابعاد ارائه شده برای چاه آسانسور (پیوست ۲)، توجه به حداکثر و حداقل مساحت مجاز داخل کابین، ارائه شده در جدول های ۱۵-۲-۲-۲-۱-الف و ب الزامی است.
تبصره: در آسانسورهای خودروبر غیرتجاری که بهره برداری از آنها توسط اشخاص مجاز و آموزش دیده انجام میشود، به ازای هر ۲۰۰ کیلوگرم بار اضافی باید حدود ۰/۱۸ مترمربع به سطح کابین اضافه شود.
۳-۲-۲-۱۵ دیواره ها و سقف چاه آسانسور
۱-۳-۲-۲-۱۵ دیواره ها و تیغه های پوشاننده چاه آسانسور باید از مصالح مقاوم در برابر آتش (با قابلیت تحمل بیشتر از یک ساعت) ساخته شوند، که در اثر حرارت، گاز و دود مسموم کننده یا خطرناک از آنها متصاعد نشده و باعث ایجاد گرد و غبار نشوند. در صورتی که دیواره های چاه آسانسور از شیشه ساخته شوند مقاومت در برابر حریق ملاک نمیباشد ولیکن باید این شیشه ها از نوع لمینیت شده با ارتفاع متناسب با اندازه های مشخص شده در استانداردهای ملی آسانسور مطابق باشد.
۲-۳-۲-۲-۱۵ از آنجا که بارهای استاتیکی و دینامیکی قطعات ثابت و تجهیزات متعلق به آسانسور، به علاوه ظرفیت آن بر سقف چاه آسانسور وارد میشود، کلیه نیروهای وارده به این سقف، باید محاسبه شده و در طراحی سازه و سقف چاه لحاظ گردد.
۳-۳-۲-۲-۱۵ در کابین های دارای در، سطح داخلی دیوارهای چاه آسانسور در سمت ورودی های کابین باید صاف و بدون برجستگی و یا فرورفتگی باشد. در صورت وجود این برجستگی مطابق شکل ۱۵-۲-۲-۳-۳ باید با زاویه ۶۰ درجه نسبت به سطح افق پوشانده شود.
۴-۳-۲-۲-۱۵ سطح داخلی دیواره های چاه آسانسور باید با مصالح مناسب به گونه ای پوشانده شوند که کمترین خلل و فرج را دارا باشد ( مانند سیمان کاری لیسه ای).
۵-۳-۲-۲-۱۵ چاه باید منحصرا برای آسانسور باشد. نصب و عبور هرگونه لوله، کابل، سیم و تجهیزات دیگر، به استثنای سیم کشی و لوله کشی برق مربوط به سیستم روشنایی چاه، کابل های برق تغذیه و سیستم کنترل مخصوص آسانسور در داخل چاه آسانسور، ممنوع است.
۶-۳-۲-۲-۱۵ روشنایی چاه آسانسور باید به نحو مطلوب تأمین گردد. بدین ترتیب لازم است دو عدد چراغ در فاصله ۰/۵ متر از بالاترین و پایین ترین نقطه چاه و مابقی چراغ ها با فواصل حداکثر ۷ متر با حفاظ و با قابلیت روشن و خاموش شدن از محل موتورخانه نصب شوند.
۷-۳-۲-۲-۱۵ مدار تغذیه سیستم روشنایی موتورخانه، روشنایی چاه و پریزهای برق باید طوری در نظر گرفته شود که در صورت قطع مدار تغذیه آسانسور به منظور تعمیرات احتمالی و موارد دیگر، مدار تغذیه آنها برقرار بماند.
۸-۳-۲-۲-۱۵ وزنه تعادل و کابین باید در یک چاه باشند.
۴-۲-۲-۱۵ تأثیرات آسانسور بر سازه ساختمان
مقررات این بخش برای طراحی سازه ای قطعات مرتبط با آسانسور در ساختمان ها که شامل قطعات و اتصالات واقع در چاه، چاهک و اتاقک موتورخانه می باشند، به کار برده میشود. ضوابط طراحی سازه ای اسکلت کابین آسانسور و وزنه تعادل که براساس استانداردهای مربوطه توسط سازنده آسانسور لازمالاجرا است شامل این مقررات نمیباشد.
مسئولیت احراز مقاومت مکانیکی بارهای وارده بر دیواره چاه، سقف و کف آن و همچنین تأیید استحکام جوش در صورت فلزی بودن سازه، مطابق با ضوابط تعیین شده در مبحث دوم مقررات ملی ساختمان میباشد.
۱-۴-۲-۲-۱۵ نیروهای طراحی
کلیه قطعات و اتصالات سازه ای مرتبط با آسانسور باید به گونه ای طراحی و اجرا شوند که بارهای اعمال شده توسط وزن سیستم متحرکه، قسمت های متحرک آسانسور، نیروهای وارده از ریلها هنگام عملکرد ترمز ایمنی، نیروهای وارده به ضربه گیرها، اثرات ضربه ای بارها، اثرات زلزله و سایر بارها را تحمل نمایند. برای مجموع وزن ماشین آلات و قسمت های متحرک آسانسور، اثرات ضربه ای بارها و اثرات زلزله محاسبه شوند. تکیه گاه ها و اتصالات قطعات آسانسور به ساختمان باید برای نیروهای فوق محاسبه شده و تغییر شکل آن ها از حدود معینی که توسط آئین نامه های معتبر برای آسانسورهای مختلف تعیین شده است بیشتر نشود.
۲-۴-۲-۲-۱۵ اثرات ضربه ای بارها
برای منظور نمودن اثرات ضربه ای بارها. در اثر حرکت آسانسورها در همه جهات، کلیه نیروهای طراحی باید بر اساس ضریب ضربه ارائه شده در مبحث ششم مقررات ملی ساختمان افزایش داده شود.
۳-۴-۲-۲-۱۵ نیروهای استاتیکی معادل زلزله بر هر قطعه باید با توجه به عوامل مؤثر بر رفتار سازه و قطعه در برابر زلزله با توجه به ضوابط مبحث ششم "بارهای وارد بر ساختمان" محاسبه شود و در تمام جهات افقی و قائم با سایر نیروهای وارد بر قطعه و سازه ترکیب گردد. همچنین در ساختمان های مشمول دسته های سوم و چهارم تعبیه حسگرهایی زلزله الزامی است.
۴-۴-۲-۲-۱۵ هنگام عملکرد اضطراری ترمز ایمنی، مجموع وزن کابین خالی به علاوه ۱/۲۵ برابر ظرفیت با سرعتی حداقل ۱/۱۵ برابر سرعت اسمی و شتاب منفی متناسب با نوع ترمز ایمنی بر روی ریلهای راهنما متوقف میگردد. هرچند که عمده نیرو به ریلهای راهنما وارد میشود ولی به دلیل اتصال آن ها به سازه و وجود نیروهای جانبی، سازه آسانسور نیز باید قدرت تحمل این نیروها را داشته باشد، لذا تأثیر این نیروها باید در محاسبات سازه منظور گردد.
۵-۴-۲-۲-۱۵ در نظر گرفتن نیروهای استاتیکی و دینامیکی ناشی از وزن، حرکت آسانسور و ارتعاش موتور آسانسور در محاسبه و طراحی سازه ساختمان الزامی است.
۶-۴-۲-۲-۱۵ لحاظ نمودن اثرات ناشی از ضربات وارده از حرکت و ترمز آسانسور و نیز برخورد آن با کف چاهک در محاسبه و طراحی سازه ساختمان و سازه نگهدارنده آسانسور الزامی است.
۷-۴-۲-۲-۱۵ سازه نگهدارنده آسانسور باید برای مقاومت در برابر زلزله های با ریسک بالاتر و یا حداقل معادل درجه خطر زلزله ساختمان اصلی محاسبه و طراحی شود.
۵-۲-۲-۱۵ موتورخانه
۱-۵-۲-۲-۱۵ بهترین محل جانمایی موتورخانه (در صورت وجود) در بالای چاه آسانسور است، هرچند که ممکن است به دلیل پاره ای محدودیت ها، موتورخانه در پایین یا کنار چاه آسانسور باشد. فضایی موتورخانه باید به اندازه ای باشد که امکان جای دادن تجهیزات، فضای مناسب جهت تردد ایمن افراد مجاز و تعمیرات احتمالی را دارا باشد.
۲-۵-۲-۲-۱۵ ابعاد موتورخانه (در صورت وجود) باید طبق نقشه ها و جدول های پیوست ۲ طراحی و اجرا گردد. در صورت عدم امکان لحاظ هریک از این ابعاد در طراحی موتورخانه، موارد زیر باید رعایت شود:
الف) حداقل فضای باز در جلوی تابلوهای کنترل آسانسور ۷۰۰ میلیمتر باشد؛
ب) حداقل معبر برای عبور از کنار تجهیزات ثابت ۴۰۰ میلیمتر باشد؛
پ ) حداقل معبر برای عبور از کنار تجهیزات در حال چرخش ۵۰۰ میلی متر باشد؛
ت) حداقل ارتفاع موتورخانه در نواحی تردد و دسترسی ۲۰۰۰ میلی متر باشد؛
ث) حداقل ارتفاع از روی قطعات در حال چرخش تا زیر سقف موتورخانه ۳۰۰ میلی متر باشد؛
ج) در صورتی که اختلاف ارتفاع بین سطوح داخل موتورخانه بیش از ۵۰۰ میلی متر باشد سطح بالاتر باید با نرده محصور شود و برای دسترسی به آن نردبانی تعبیه شود.
چ) سطح کاری معادل حداقل ۵۰۰ ×۶۰۰ میلیمتر اطراف تجهیزات چرخنده (کنترل کننده مکانیکی سرعت فلکه ها و ...) تعبیه شود.
۳-۵-۲-۲-۱۵ در صورتی که موتورخانه (در صورت وجود) برای بیش از یک آسانسور استفاده شود حداقل ابعاد موتورخانه مشترک از جدول (۱۵-۲-۲-۵-۳) محاسبه گردد.
۴-۵-۲-۲-۱۵ بازشوی در موتورخانه (در صورت وجود) باید دارای حداقل ۹۰۰ میلی متر عرض و ۲۰۰۰ میلی متر ارتفاع باشد. بازشوی در باید به سمت بیرون، دارای قفل و کلید مطمئن بوده و در اختیار افراد صاحب صلاحیت قرار گیرد. قفل در موتورخانه باید به گونه ای باشد که از داخل بدون کلید و از بیرون با کلید باز شود.
راه عمومی برای ورود به موتورخانه و محل فلکه ها باید:
الف) دارای وسیله روشنایی دائمی مناسبی باشد که امکان روشن نمودن آن قبل از ورود فراهم باشد.
ب) تردد از آن تحت هر شرایطی با ایمنی کافی و بدون نیاز به ورود به محوطه های خصوصی فراهم باشد.
راه های دسترسی به موتورخانه و ورودی ها باید حداقل ۲۰۰۰ میلیمتر ارتفاع داشته باشند. به جز در مورد در موتورخانه در صورت وجود مانعی با ارتفاع کمتر از ۴۰۰ میلیمتر این اندازهگیری از کف به عمل می آید.
۵-۵-۲-۲-۱۵ در صورتی که نتوان از پلههای معمول دائمی برای دسترسی به موتورخانه استفاده نمود، باید نردبان اختصاصی ایمن و غیرلغزنده دائمی برای دسترسی به موتورخانه تعبیه گردد.
استفاده از نردبان تحت شرایط زیر امکان پذیر میباشد:
الف) خطر لغزش و واژگونی نداشته باشد؛
ب) هنگام قرارگیری در محل، زاویه ای بین ۷۰ و ۷۶ درجه با افق داشته باشند، مگر اینکه به صورت ثابت بوده و ارتفاعشان از ۱/۵ متر کمتر نباشد؛
پ ) باید منحصرا به منظور چنین استفاده ای بوده و همواره در مجاورت محل دسترسی نگهداری شوند، پیش بینی های لازم به این منظور ضروری میباشد؛
ت) نزدیک به انتهای نردبان باید یک یا چند دستگیره که به سهولت قابل دسترسی باشند، قرار گیرد؛
ث) باید قبل از گذاشتن نردبان، نقاط اتصال پیش بینی شده باشد.
۶-۵-۲-۲-۱۵ برای جلوگیری از سقوط اجسام خارجی به داخل چاه باید لبه هایی به ارتفاع ۵۰ میلی متر در اطراف کلیه سوراخ های باز کف موتورخانه ایجاد شود.
۷-۵-۲-۲-۱۵ به منظور جابه جایی تجهیزات، باید مونوریل دائمی در سقف موتورخانه پیش بینی شود، در غیر این صورت باید قلابی در مرکز چاه آسانسور و یا بالای سیستم محرکه آسانسور و در زیر سقف موتورخانه نصب گردد. به طوری که بارهای وارده مطابق جدول (۱۵-۲-۲-۵-۷) را تحمل نماید.
۸-۵-۲-۲-۱۵ روشنایی داخل موتورخانه باید به میزان حداقل ۲۰۰ لوکس در کف و اطراف کلیه نواحی تردد و دسترسی تأمین گردد. همچنین باید حداقل یک پریز در موتورخانه نصب گردد.منبع تغذیه این روشنایی و پریز بایستی مطابق با بند ۱۵-۲-۲-۳-۷ باشد.
۹-۵-۲-۲-۱۵ دمای فضای داخل موتورخانه حتی در زمان کارکرد آسانسور باید بین ۵+ تا ۴۰+ درجه سانتی گراد باشد. بدین منظور بایستی موتورخانه به شکل مناسبی تهویه شود. چنانچه تهویه چاه از طریق موتورخانه (در صورت وجود) انجام گیرد لازم است این امر در محاسبات منظور گردد.
۱۰-۵-۲-۲-۱۵ مهندسان محاسب باید نقشه سازه، جانمایی و مجموع نیروهای وارده به کف موتورخانه و تجهیزات نصب شده را محاسبه یا از شرکت های معتبر آسانسور اخذ نمایند و با در نظر گرفتن ضرایب ایمنی لازم محاسبات را کنترل نموده ضمن بررسی هرگونه ضعف در اثر سوراخ ها و شکاف ها، از استحکام سازه اطمینان یابند.
۱۱-۵-۲-۲-۱۵ در صورتی که سرعت آسانسور بیش از ۲/۵ متر بر ثانیه باشد موتورخانه باید در بالای چاه آسانسور باشد.
۱۲-۵-۲-۲-۱۵ در صورتی که سیستم محرکه آسانسور و تجهیزات مربوطه در موتورخانه قرار گیرند، لازم است از این فضا فقط برای استقرار تجهیزات آسانسور استفاده شود.
تجهیزات زیر میتواند در موتور خانه وجود داشته باشد:
الف- سیستم محرکه آسانسورهای خدماتی و پلکان برقی؛
ب- تجهیزات تهویه مطبوع یا حرارتی مربوط به این فضاها، به جز سیستم های گرمایش با بخار و تأسیسات گرمایش آب با فشار بالا؛
پ- حسگرهای آتش یا سیستم اطفای حریق، با دمای عملکرد بالا، مناسب برای تجهیزات برقی، پایدار در دوره زمانی معین و محافظت شده به طور مناسب در برابر ضربات اتفاقی.
۱۳-۵-۲-۲-۱۵ کف موتورخانه باید از مصالح غیر لغزنده مانند بتن ماله کشی شده یا ورق آجدار ساخته شده باشد.
۶-۲-۲-۱۵ چاهک
۱-۶-۲-۲-۱۵ ارتفاع چاهک طبق نقشه ها و جدول های پیوست ۲ باید طراحی و اجرا شود. هنگام طراحی ستون ها و فونداسیون اطراف چاهک دقت شود که ابعاد چاهک باید دقیقا هم اندازه چاه باشد و فونداسیون پایه ستون های اطراف چاه آسانسور پایینتر از عمق مورد نیاز چاهک طراحی و اجرا شوند.
۲-۶-۲-۲-۱۵ در صورتی که امکان هرگونه دسترسی به زیر چاه آسانسور وجود داشته باشد؛ یعنی زیر چاهک آسانسور خالی باشد (چاه معلق)، لازم است سازه کف چاهک به گونه ای تقویت گردد که کف آن حداقل دارای مقاومت مکانیکی ۵۰۰۰ نیوتن بر متر مربع باشد، همچنین باید:
- وزنه تعادل مجهز به سیستم ترمز ایمنی مستقل شده، یا
- ستون صلب و محکمی در امتداد مرکز وزنه تعادل از کف چاهک تا زمین امتداد یابد.
۳-۶-۲-۲-۱۵ چاهک باید از نظر نفوذ رطوبت به داخل دارای عایق بندی مناسب باشد. در صورتی که عمق چاهک بیش از دو و نیم متر باشد نصب در بازرسی با ابعاد حداقل ۶۰۰ میلیمتر در ۱۴۰۰ میلیمتر و یا نردبان با فاصله مناسب از دیواره چاه به نحوی که با قطعات متحرک داشته باشد حداقل ۲۰ میلیمتر الزامی است. همچنین زهکشی و یا تعبیه تمهیدات جمع آوری آب در مورد چاههایی که در مسیر آب های زیرزمینی قرار دارند الزامی است.
۴-۶-۲-۲-۱۵ در صورتیکه چاه آسانسور مشترک باشد باید این چاهک ها به نحو مقتضی از کف چاهک تا ارتفاع ۲/۵ متر جداسازی شوند و بتوان به صورت ایمن از طریق هر ورودی به چاهک مربوطه رفت و آمد نمود.
چنانچه فاصله بین لبه سقف کابین و قسمت متحرک (کابین یا وزنه تعادل) آسانسور یا آسانسورهای مجاور هم کمتر از ۳۰۰ میلیمتر باشد جداسازی مذکور بایستی در سراسر ارتفاع چاه، با پهنای مؤثر امتداد یابد. اندازه پهنای مؤثر باید حداقل برابر پهنای قسمت متحرک به اضافه ۰/۱ متر در هر طرف باشد. این جداسازی با دیواره و یا فنس اجرا میشود.
۵-۶-۲-۲-۱۵ ضربه گیرها یا ستون های نشیمنگاه و ضربه گیر کابین و وزنه تعادل، در فضای داخلی چاهک و پایین ترین حد مسیر حرکت کابین و وزنه تعادل قرار می گیرند. این ضربه گیرها یا ستون های نشیمنگاه باید به نحوی در کف چاهک نصب یا اجرا شوند که پس از برخورد کابین یا وزنه تعادل به آنها و فشرده شدن کامل، فضای خالی به عنوان جانپناه باقی بماند به گونه ای که بتوان مکعبی مجازی به ابعاد ۵۰۰ × ۶۰۰ × ۱۰۰۰ میلیمتر روی یکی از وجوه چاهک ایجاد نمود. در صورتیکه ضربه گیر وزنه تعادل متحرک باشد ارتفاع پایه ستون نشیمنگاه ضربه گیر وزنه تعادل با هر مقداری مجاز میباشد. حداقل ارتفاع ستون نشیمنگاه ضربه گیر کابین ۵۰۰ میلیمتر میباشد.
۷-۲-۲-۱۵ درهای طبقات، درها و دریچه های اضطراری و بازدید
۱-۷-۲-۲-۱۵ حداقل ارتفاع مفید ورودی کابین در طبقات برای ورود عادی باید ۲۰۰ سانتیمتر با رواداری ۵ سانتیمتر باشد.
۲-۷-۲-۲-۱۵ درهای طبقات باید پس از نصب ریلهای راهنما طبق نقشه های موردنظر به صورت کاملا شاقول شده نصب شوند و هیچ گونه شکاف یا جای باز غیرمعمول نداشته باشند.
۳-۷-۲-۲-۱۵ نصب هرگونه در اضافه به جز درهای مخصوص طبقات در ناحیه ورودی به کابین ممنوع میباشد.
۴-۷-۲-۲-۱۵ در آسانسورهایی که فاصله بین دو طبقه متوالی آن بیش از ۱۱ متر باشد یک در اضطراری باید در محل مناسب در نظر گرفته شود به طوری که فاصله آن ها حداکثر ۱۱ متر باشد،همچنین:
- درهای بازرسی (درصورت وجود) باید دارای حداقل ارتفاع ۱/۴ متر و حداقل پهنای ۰/۶ متر باشند.
- درهای اضطراری باید حداقل ارتفاع ۱/۸ متر و حداقل پهنای ۰/۳۵ متر باشند.
- دریچه های بازدید (در صورت وجود) باید حداکثر ۰/۵ متر درازا و ۰/۵ متر پهنا داشته باشند.
- کلیه درها و دریچه های فوق الذکر باید به قفل ایمنی طبق مقررات بند ۱۵-۲-۳-۷-۵ مجهز بوده و به سمت بیرون چاه باز شوند.
۵-۷-۲-۲-۱۵ نحوه باز و بسته شدن درها و دریچه های اضطراری چاه آسانسور باید به گونه ای باشد که از سمت بیرون بدون کلید باز نشوند، ولی از داخل به راحتی و بدون نیاز به کلید باز و بسته شوند. همچنین در محل قفل، مدار الکتریکی توسط شرکت های سازنده آسانسور طراحی و نصب گردد که هنگام باز شدن آن ها کارکرد عادی آسانسور متوقف شود.
۶-۷-۲-۲-۱۵ برآمدگی یا فرورفتگی های پشت درهای طبقات (در نوع بدون در کابین، سمت چاه آسانسور) به نحوی باشد که سبب گیر کردن ناخواسته دست یا لباس یا هرگونه شیء خارجی نگردد. حداکثر ناصافی مجاز ۵ میلیمتر میباشد.
۷-۷-۲-۲-۱۵ نباید هیچ گونه در، دریچه اضطراری و دریچه تخلیه هوا در سمتی که وزنه تعادل قرار میگیرد، تعبیه گردد.
تبصره: دریچه اضطراری برای ورود به بالای کابین در زیر سطح سقف چاه یا یکی از دیواره های چاه از فضای موتورخانه به ابعاد ۰/۶ × ۰/۶ متر تعبیه شود که بازشوی آن به بیرون چاه بوده و طبق بند ۱۵-۲-۲-۷-۵ دارای قفل ایمنی باشد.
۸-۷-۲-۲-۱۵ حداقل ارتفاع کف به کف دو طبقه متوالی در هر سمت چاه آسانسور (آسانسورهای با در رو به رو شامل این مورد نبوده و به صورت مجزا در نظر گرفته میشود) برای تعبیه در طبقه آسانسور طبق جدول ۱۵-۲-۲-۷-۸ میباشد و طبقاتی که ارتفاع آن ها کمتر از ابعاد این جدول میباشد به عنوان طبقه توقف محسوب نشده و آسانسور نباید در آن طبقه توقف نماید.
۹-۷-۲-۲-۱۵ در آسانسورهای گروهی (۲ آسانسور یا بیشتر) در کف موتورخانه و در امتداد پاگرد جلوی در طبقه آخر دریچه ای برای حمل متعلقات داخل موتورخانه مانند موتور گیربکس، تابلو کنترل به توقف آخر تعبیه شود که بازشوی آن به سمت موتورخانه باشد ابعاد این دریچه متناسب با اندازه های سیستم محرکه یا وسایل سنگین داخل موتورخانه در نظر گرفته شود. همچنین قلاب سقف یا مونوریلی در سقف موتورخانه تعبیه گردد که روی این دریچه نیز کاربرد داشته باشد.
۱۰-۷-۲-۲-۱۵ طراحی و نصب درها یا دریچه ها و یا قطعات آنها باید به گونه ای باشد که در اثرحوادث عادی مانند ضربه، حریق، ترکیدگی لولههای آب و غیره به داخل چاه آسانسور سقوط ننماید.
۸-۲-۲-۱۵ تخلیه هوای چاه و موتورخانه
۱-۸-۲-۲-۱۵ هوای چاهی که آسانسور را در خود جای داده و بیش از دو طبقه امتداد داشته باشد باید مستقیما یا از طریق موتورخانه به فضای آزاد تخلیه شود. مساحت دریچه تخلیه هوا نباید کمتر از ۱ درصد مساحت مقطع چاه آسانسور باشد.
۲-۸-۲-۲-۱۵ در صورتی که سرعت آسانسور بیش از ۲/۵ متر بر ثانیه باشد سطح تخلیه هوا باید حداقل ۰/۳ متر مربع باشد.
۳-۸-۲-۲-۱۵ اگر تعداد دو یا سه آسانسور در یک چاه مشترک قرار گیرند سطح دریچه تخلیه هوا (تهویه) ۰/۳ مترمربع کافی میباشد. ولی برای چهار آسانسور می بایستی به ۰/۴ متر مربع افزایش یابد و به نحوی محافظت شود که از نفوذ باران و برف، ورود پرندگان و حیوانات دیگر به چاه جلوگیری شود.
۴-۸-۲-۲-۱۵ دریچه تخلیه هوا باید به صورت دستی عمل نماید.
۵-۸-۲-۲-۱۵ چاه آسانسور نباید وسیلهء تخلیه هوای ساختمان باشد.
۶-۸-۲-۲-۱۵ تخلیه هوای چاه هر گروه آسانسور مستقل از چاههای گروه دیگر خواهد بود.
بنابراین نباید بین آنها ارتباط تخلیه هوا وجود داشته باشد.
۹-۲-۲-۱۵ رواداری های اجرای چاه
۱-۹-۲-۲-۱۵ در اجرای سازه چاه آسانسور با توجه به نوع سازه و پوشش دیواره ها، رواداری های ذکر شده در سایر مباحث مقررات ملی ساختمان لازمالاجرا م یباشد.
۲-۹-۲-۲-۱۵ رواداری شاقول بودن دیواره های داخل چاه آسانسور مطابق جدول ۱۵-۲-۲-۹-۲ میباشد، در صورت عدم رعایت این اندازه ها، ابعاد مفید چاه پس از کسر ناشاقولی ها ملاک عمل میباشد.
۳-۹-۲-۲-۱۵ در صورتی که چاه دارای چند آسانسور باشد خطوط شاقولی در سمت مجاور آسانسورها باید حداقل ۲۰۰ میلی متر فاصله داشته باشند (مطابق شکل ۱۵-۲-۲-۹ ۳ با در نظر گرفتن تیغه جداساز)، همچنین رواداری ناشاقولی در محل های قیدشده با حرف "L" حداکثر ۲۵ میلی متر است.
۴-۹-۲-۲-۱۵ نظر به اینکه در سازه های مرتفع (برج ها) تغییرمکان جانبی مجاز تحت تأثیر نیروهای باد در نظر گرفته میشود، لذا باید تمهیدات خاصی برای این منظور در طراحی آسانسور مدنظر قرار گیرد.
تصویر ۱
تصویر ۲
تصویر ۳
تصویر ۴
تصویر ۵
تصویر ۶
تصویر ۷
تصویر ۸
تصویر ۹
تصویر ۱۰
تصویر ۱۱