۱-۹-۱-۱۶ اجرای کار و نصب تأسیسات بهداشتی باید با رعایت پایداری و مقاومت سازه ای ساختمان انجام گیرد و مراقبت شود که در جریان اجرای تأسیسات و بهره برداری از لوازم بهداشتی هیچ آسیبی به دیوارها و دیگر اجزای ساختمان وارد نشود.
۲-۹-۱-۱۶ هیچ یک از لوله کشی ها و دیگر اجزای تأسیسات بهداشتی جز کفشوی یا حوضچه و پمپ تخلیه آب کف چاه آسانسور نباید در داخل چاه آسانسور یا ماشین خانه آن نصب شود.
الف) تخلیه این کفشوی (یا حوضچه) به شبکه لوله کشی فاضلاب بهداشتی ساختمان باید با اتصال غیر مستقیم باشد.
۳-۹-۱-۱۶ هر قسمت از اجزای ساختمان ،کف ،دیوارها تیغه ها و سقف که در جریان نصب یا تعمیر تأسیسات بهداشتی آسیب ببیند تخریب شود و یا جابجا شود پس از اتمام کارهای تأسیساتی باید بازسازی شود و به صورت پیش بینی شده برای آن قسمت و در وضعیت ایمن درآید.
۴-۹-۱-۱۶ بریدن شکافتن یا سوراخ کردن اجزای سازه ساختمان برای عبور لوله مجاز نیست مگر آن که در طراحی سازه ساختمان پیش بینی شده باشد.
الف) عبور لوله از دیوار تیغه سقف و کف بین دو طبقه فضاهای ساختمان باید از داخل غلاف صورت گیرد.
ب ) در صورت عبور لوله از دیوار سقف و کف فضاها که برای مقاومت معینی در برابر آتش طراحی شده باشد، فاصله بین سطح خارجی لوله و سطح داخلی غلاف باید با موادی به همان اندازه مقاوم در برابر آتش پر شود.
پ ) کلیه بازشوهای روی جدارهای خارجی ساختمان که برای نصب تأسیسات بهداشتی ایجاد شده است پس از پایان کار باید با استفاده از مصالح مناسب پوشانده و کاملا آب بند شود.
۵-۹-۱-۱۶ معبرهایی که برای لوله گذاری در مجاورت پی ساختمان حفر میشود نباید زیر خط ۴۵ درجه ای که از سطح باربر پی رسم شده باشد، قرار گیرد.
۶-۹-۱-۱۶ اگر لوله انشعاب آب یا فاضلاب شهر از زیر کف وارد ساختمان شود باید اطراف آن با مصالح ساختمانی مناسب طوری پوشانده شود که از ورود موش و دیگر جوندگان به داخل ساختمان جلوگیری شود.
۷-۹-۱-۱۶ شبکههایی که روی دهانه های خروج و تخلیه آب فاضلاب و آب باران در داخل یا خارج ساختمان روی کف نصب میشوند (از جمله شبکه روی کفشوهای آب باران سطح بام یا محوطه) نباید سوراخ هایی با قطر یا پهنای بزرگتر از ۱۲ میلی متر داشته باشند.