بخش اول مبحث هفدهم مقررات ملی ساختمان، الزامات استفاده از گاز طبیعی ساختمانها را در موارد زیر پوشش می دهد:
١٧-١-٣-١ لوله کشی گاز ساختمان
لولهکشی گاز ساختمان شامل طراحی، انتخاب مصالح، اجرا، آزمایش، بازرسی، راهاندازی و تحویل لولهکشی گاز در محدودههای مشخص شده زیر است:
الف) حداكثر فشار كاری ١٧۶ میلی متر ستون آب معادل ۱/۴ ( یک چهارم ) پوند بر اینچ مربع.
ب) حداكثر مصرف گاز ١٠٠ متر مكعب در ساعت.
پ) حداكثر قطر لوله ١٠٠ میلی متر (۴ اینچ).
ت) لولهکشی گاز با استفاده از لوله و اتصالات فولادی به صورت روکار یا توکار از محل خروجی رگولاتور تا خروجی شیر مصرف مطابق با الزامات این مبحث.
١٧-١-٣-٢ تأمین هوای احتراق
شامل تعیین روش و طراحی بر مبنای آن روش، انتخاب مصالح، تجهیزات و اجراست.
١٧-١-٣-٣ تخلیه محصولات حاصل از احتراق
شامل طراحی، انتخاب جنس، تعیین اندازهها و نصب دودكش و معبر دودكش است.
١٧-١-٣-۴ تجهیزات ایمنی وهشدار دهنده گاز
شامل تجهیزات مورد نیاز مرتبط با ایمنی سامانه گاز و هشدار در مواقع اضطراری است.
١٧-١-٣-۵ دستگاههای گازسوز
شامل انتخاب دستگاه و تجهیزات مرتبط با آن، الزامات نصب، اتصال به شیرهای مصرف و راهاندازی است.
١٧-١-٣-۶ كیفیت ساخت مصالح
مصالحی كه مورد استفاده قرار دارند باید دارای نشان استاندارد ملی ایران یا استاندارد بین المللی معتبر یا گواهینامه فنی از مركز تحقیقات راه، مسكن و شهرسازی باشند.
١٧-١-٣-٧ کیفیت ساخت و ایمنی عملکرد دستگاه های گازسوز
دستگاههای گازسوز مورد استفاده در سامانه گاز طبیعی ساختمان ها باید دارای نشان استاندارد ملی ایران یا استاندارد بین المللی معتبر یا گواهینامه فنی از مركز تحقیقات راه، مسكن وشهرسازی باشند.