۱۹-۱۹-۲ مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان : صرفه جویی در مصرف انرژی (1399)

-  محیط  کف و دیوار مجاور خاك؛

-  محیط  کف های زیرین ؛

-  محیط  سقف‌های میانی (که باید در عدد ٢ ضرب شود)؛

-  محیط  سقف‌های نهایی ؛

-  طول اتصالات دیوارهای داخلی و خارجی (که باید در عدد ٢ ضرب گردد)؛

-  طول اتصالات بازشوها و جدارهای غیرنورگذر.

در صورتی که عایق کاری حرارتی یکپارچه و بدون انقطاع در محل تقاطع جدارها باشد، تعیـین اثـر پل های حرارتی الزامی نیست و می توان انتقال حرارت از پوسته خارجی ساختمان را بـا مبنـا قـرار دادن ابعاد خارجی محاسبه کرد. در این صورت، پل های حرارتی قابل چشم پوشی خواهند بـود. امـا اگر ابعاد داخلی اجزای پوسته ساختمان مبنای کار در محاسبات قرار گرفته باشد، فقـط لازم اسـت ضریب انتقال حرارت سطحی جدارهای متقـاطع ایجادکننـده پـل حرارتـی بـه میـزان ١٠ درصـد افزایش یابد.

در صورتی که عایق کاری حرارتی غیر یکپارچه و یا با انقطاع در محل تقاطع جدارها باشد، پل هـای حرارتی را می توان، بسته به مورد، با استفاده از روش ها و مقادیر ارائه شده در این پیوست محاسـبه کرد. البته در این حالت نیز، برای تسریع و ساده سازی محاسبات، می توان به جای محاسبه پل های حرارتی ، ضرایب انتقال حرارت سطحی اجزای مورد نظر پوسته خارجی را در مقادیر تعیین شـده در یک ردیف از جدول پ١١-١ ضرب کرد.

تصویر ۱

تصویر ۲